บทที่ 128 ความเพ้อฝันที่ไม่อยู่กับความจริง

ถามเอาหม่า ซิ่วเหมยชักจะเขินขึ้นมาหน่อย ๆ

อีกฝ่ายคอยเลี่ยงหนักไปเบาอยู่ตลอด เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยอยากตอบคำถามนี้ นักศึกษาหวังพ่านตี้นี่ดูไม่ออกจริง ๆ หรือยังไงกัน ทำไมถึงเอาแต่จ้องถามคนห้อง 303 ไม่เลิก

หยางหลิงหลิงถูกถามจนเริ่มรำคาญ “ก็ต้องแพงอยู่แล้วสิ แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าซื้อจากร้านแบบไหน ร้านเล็กก็ราคาหนึ่ง ร้านใหญ่ก็ต้องแพงกว่าอีกหน่อย ปกติก็ประมาณ 10 หยวนแหละ เธอจะถามละเอียดขนาดนี้ไปทำไม?”

หวังพ่านตี้ตกใจไม่น้อย ถึงกับจุปาก “ตัวละ 10 หยวนเลยเหรอ?”

หลิวอวี้หลานก็ตกใจจนทำเนื้อเป็ดย่างหล่นไปชิ้นหนึ่ง