บทที่ 132 ขอความช่วยเหลือ

เธอเพิ่งถูกเซี่ยหรานตอกกลับมา เดิมทีก็อัดอั้นโทสะอยู่เต็มอก พอมาคุยกับสามีเรื่องน้องชายของเขา เขากลับมีท่าทีแบบนี้อีก

ไม่พูด ไม่แสดงจุดยืน จะเห็นด้วยหรือคัดค้านก็ไม่มี เป็นแบบนี้มาตลอด แม่พูดอะไรก็ไม่กล้าเถียงสักคำ

หวังผานตี้ยิ่งมองสามี ก็ยิ่งหงุดหงิด

"ตกลงนายคิดยังไงกันแน่ พูดออกมาหน่อยไม่ได้หรือไง"

"ฉันกำลังดิ้นรนเพื่อใครอยู่กันแน่"