บทที่ 163 โดนตอกกลับเข้าให้อีกแล้ว

เซี่ยหรานฮัมเพลงเบาๆ เดินเร็วๆ เข้าโรงเรียน

ตอนนั้นเพิ่งจะเจ็ดโมงครึ่งกว่าๆ เท่านั้น นักเรียนท้องถิ่นหลายคนก็ทยอยกันกลับเข้ามาในโรงเรียน

เซี่ยหรานเหลือบตาเห็นรุ่นพี่เว่ยหลานผิงตั้งแต่แวบแรก เธอช่างโดดเด่นเกินใคร ราวกับยืนเด่นอยู่ท่ามกลางฝูงชน

กระโปรงผ้าเดี่ยวสีขาวอันเป็นเอกลักษณ์ สะอาดหมดจด ผมสั้นดัดลอนนิดๆ จับคู่กับใบหน้าที่ยิ้มแย้มเป็นมิตร

มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นสาวสวยที่ดูมีความรู้สุดๆ