บทที่ 172 เผยธาตุแท้

"ดี ดี ดี พอเรื่องมาถึงตัวก็เริ่มแบ่งแยกลูกสาวเธอ ลูกชายฉันแล้วใช่ไหม" เซี่ยหย่งจวินโกรธจนหน้าอกกระเพื่อม ใบหน้าแก่ชราก็แดงก่ำ

"เมื่อก่อนเธอใช้เงินฉันกินอยู่ ลากฉันไปมอบบุหรี่มอบเหล้าให้หัวหน้าเฉิน ตอนที่จัดการเรื่องงานให้เป่าจู ทำไมเธอถึงไม่พูดว่าลูกสาวเธอลูกสาวฉันล่ะ หา"

"ฉันทำดีกับลูกสาวเธอจนหมดหัวใจ ลูกสาวคนโตของฉันห่างเหินกับฉัน ก็เพราะเรื่องงานที่ห้างสรรพสินค้าไม่ใช่หรือไง"

"ของดีอะไรในบ้านก็มีส่วนของเป่าจูอยู่ด้วยตลอด แล้วหรานหรานกับเสี่ยวเวยของฉันล่ะ ทั้งสองคนมีอะไรบ้าง หา"

หวังเหม่ยเอ๋อขมวดคิ้วอย่างอึดอัด เบะปากพูดว่า "นั่นไม่ใช่เพราะพวกเธอสองคนเป็นเด็กผู้หญิงหรอกหรือ เซี่ยหย่งจวิน ทำเหมือนไม่มีใครรู้สิว่าแกให้ความสำคัญกับลูกชายของแกมากที่สุด"