บทที่ 173 ก่อเรื่อง

หวังผานตี้ยิ้มแย้มอุ้มเด็กเบียดเข้ามาข้างๆ เซี่ยหราน หม่าซิ่วเหมย และสวีลี่ฮวา แล้วให้เด็กเรียกพวกเธอว่า "อา"

เซี่ยหรานไม่ได้มีอารมณ์หวั่นไหวอะไร

แต่เห็นได้ชัดว่า สีหน้าของเพื่อนร่วมชั้นรอบๆ ค่อนข้างกระอักกระอ่วน...

เซี่ยหรานเข้าใจได้ทั้งสองฝ่าย เพื่อนร่วมชั้นเป็นสาวน้อยกันทั้งนั้น ใครจะเต็มใจให้เด็กมาเรียกอากันล่ะ

ตัวเธอเองกลับไม่ถือสา อย่าว่าแต่เรียกอาเลย ต่อให้เรียกทวด เธอก็กล้ารับ!