บทที่ 209 คัดลายมือลงโทษ

เจ้าหน้าที่อาวุโสพร่ำบ่นตักเตือนด้วยความหวังดี "สหายหนุ่มเอ๋ย อย่าใช้อารมณ์วู่วามเด็ดขาด มีความขัดแย้งอะไรก็สามารถนั่งลงคุยกันได้ ฟังความคิดเห็นของทั้งสองฝ่าย ทำความเข้าใจซึ่งกันและกันสิ"

ความจริงแล้วในหัวของเขากำลังวนเวียนฉายภาพการตะคอกใส่เป็นชุดของหัวหน้าหานซ้ำไปซ้ำมา……

"ห้ามลงโทษ! ลงโทษอะไรกัน คุณล้อเล่นหรือไง เสี่ยวซูของเราออกมาทำงานตั้งแต่เด็ก ขยันขันแข็งมาหลายปี วันหยุดเทศกาลแทบจะไม่มีเลยนะ"

"แล้วพวกคุณสืบสวนชัดเจนแล้วหรือยัง เสี่ยวซูของเราเป็นเด็กดีและรู้ความมาตลอด เขาทำเป็นแค่การทดลอง จะไปชกต่อยได้ยังไง พวกคุณต้องเข้าใจผิดแน่ๆ"

"ถ้าเขาไปชกต่อยกับคนอื่น ก็มีแค่เหตุผลเดียว นั่นคือคนอื่นเอาแต่มายั่วยุเขา ยั่วยุจนทนไม่ไหวถึงได้ลงมือ!"