บทที่ 210 โดนตีฟรีๆ

ป้าหวังหั่นแอปเปิลมาให้เขาหนึ่งจาน สีหน้าเต็มไปด้วยความจนใจพลางเอ่ยว่า "เมื่อกี้ตอนหันกลับไป นายผู้เฒ่ายังกำชับไว้อีกประโยคหนึ่งนะคะ"

อวิ๋นซูทำหน้าไร้อารมณ์

"นายผู้เฒ่าบอกว่า พู่กัน หมึก กระดาษ และจานฝนหมึกในห้องหนังสือ คุณใช้ได้ตามสบายเลยค่ะ บอกว่าถ้าเบื่อเขียนด้วยปากกาหมึกซึมแล้ว ก็สามารถฝึกเขียนพู่กันจีนได้..."

นายผู้เฒ่านี่เหลือเกินจริงๆ! พูดไปก็หัวเราะฮ่าๆ ไปด้วย เธอแทบไม่อยากจะมองท่าทางสะใจบนความทุกข์คนอื่นของชายชราเลย

ซูซูฉลาดขนาดนี้ ต้องมองออกตั้งแต่แวบแรกแน่ๆ