บทที่ 220 ความอึดอัดแผ่ซ่าน...

อวิ๋นซูพุ่งเข้าไปด้วยความรวดเร็วเพียงสองสามก้าว

ก็เห็นไอ้หนุ่มหน้าตาเจ้าเล่ห์ถูกเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบกดลงกับพื้นและดิ้นรนไม่หยุด ปากร้องตะโกนโวยวาย "ผมไม่ได้เป็นสหายนะ ผม... ผมก็แค่มาถามว่ามีห้องให้เช่าไหม อยากจะเช่าห้องเท่านั้นเอง ไม่ได้มีความหมายอื่นเลย จริงๆ นะ"

ฟางเคอแค่นหัวเราะ "มาเช่าห้องแต่แกยังพกมีดติดตัวมาด้วย กลัวตัวเองจะไม่สะดุดตาพอหรือไง แกคิดว่าพกมีดมาแล้วจะทำอะไรตามใจชอบก็ได้งั้นเหรอ"

"ผมไม่ได้ทำ ผมไม่ได้ทำ คุณอย่ามาพูดมั่วๆ นะ สหายเจ้าหน้าที่ตรวจสอบ ผมไม่ได้ทำจริงๆ"

"ทำหรือไม่ทำ แกก็ไม่ใช่คนตัดสินใจ ตามพวกเรากลับไปที่กองรักษาความสงบเดี๋ยวนี้" การพกมีดมาข่มขู่ถึงหน้าประตูบ้านคนอื่น พฤติการณ์แบบนี้มันต่างจากการปล่อยข่าวลือสร้างเรื่องวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ ก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง