บทที่ 221 คนเก่งกาจ~

"มิน่าล่ะถึงได้พูดจนครอบครัวป้าเถียนต้องหนีเตลิดเปิดเปิงไป ที่แท้ก็เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปักกิ่งนี่เอง?"

"เอ๊ะ นี่ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ การมีเหตุผลไม่ได้อยู่ที่การใช้เสียงดัง"

"ใช่ๆ คนมีการศึกษาเวลาพูดจาย่อมมีความหนักแน่นกว่าคนอื่น เดี๋ยวฉันจะต้องกลับไปสั่งสอนหลานสาวที่ไม่เอาถ่านของฉันให้ดี ว่าให้เรียนรู้จากเสี่ยวเซี่ยให้มากๆ"

"เสี่ยวเซี่ย จากนี้ไปเธอพักอยู่ที่นี่ได้อย่างวางใจเลยนะ แถวนี้ตลาดสดกับร้านขายของชำล้วนอยู่ใกล้มาก ซื้อของสะดวกสบายสุดๆ"

เซี่ยหรานวิ่งเข้าไปในประตู ไม่นานก็หิ้วถุงใส่ลูกอมและถั่วลิสงที่เตรียมไว้ล่วงหน้าจนเต็มสองถุงใหญ่ออกมา เธอมองไปทางป้าที่กำลังพูดด้วยรอยยิ้ม "คุณป้าคะ ถ้าอย่างนั้นคราวหน้าพี่สาวทั้งสองคนของฉันจะไปซื้อของ ขอไปกับพวกคุณป้าด้วยได้ไหมคะ?"