บทที่ 223 ก้างขวางคอสว่างวาบ!

"สหายเซี่ย จะให้ไปคุยกับผู้นำหน่วยงานของพวกเขาหน่อยไหม?"

เซี่ยหรานส่ายหน้า "เอาแค่นี้ก่อน ให้พวกเขาลงหนังสือพิมพ์ขอโทษก็ถือว่าเป็นการลงโทษเล็กน้อยเพื่อตักเตือนแล้ว"

"ฉันเพิ่งย้ายมาที่นี่ ไม่ค่อยดีถ้าจะไปล่วงเกินเพื่อนบ้านมากเกินไป เดี๋ยวจะทำให้คนอื่นมองว่าเป็นคนคุยยาก"

"อย่างนั้นก็ได้ ถ้าครอบครัวตัวร้ายนี่มาหาเรื่องคุณอีก คุณต้องจำไว้ว่าให้มาบอกพวกเรานะ"

"ฉันจะบอกคุณให้นะสหายเซี่ย นี่มันบังเอิญจริงๆ หัวหน้าของพวกเรา..." เขาพูดไปได้ครึ่งเดียว ก็รู้สึกว่าหัวหน้ากำลังจ้องมองเขาอย่างเงียบๆ จึงรีบยิ้มประจบ "สหายเซี่ย ให้หัวหน้าคุยกับคุณดีกว่า"