บทที่ 224 ฉันชอบมองแค่หรานหราน

เด็กที่ทั้งดื้อรั้นและชอบเรียกร้องความสนใจแบบนั้น ทำให้เธอนึกถึงชุยเฮ่า ลูกชายสุดที่รักของไอ้ผีตายโหงชุยเว่ยตง

ในความฝันยังตามติดเธอราวกับผีผูกคอตาย เอาแต่เรียก แม่ใหม่ แม่ใหม่ จนแทบจะทำให้เธอกลายเป็นโรคจิตอยู่แล้ว

พอคิดถึงเรื่องนี้ เซี่ยหรานก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมา

อวิ๋นซูรีบดึงมือเธอไว้ "เป็นอะไรไป? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?"

ความอบอุ่นจากฝ่ามือถูกส่งผ่านมา เซี่ยหรานเงยหน้าขึ้นยิ้มให้เขา "ไม่มีอะไรหรอก แค่จู่ๆ ก็นึกถึงเรื่องบางอย่างขึ้นมา มันผ่านไปหมดแล้วล่ะ"