บทที่ 225 เกลี้ยกล่อมให้แต่งงาน

โจวหลานฮวากอดลูกชายไว้ด้วยความน้อยใจจนน้ำตาร่วง "ลูกเอ๊ย ใครใช้ให้บ้านเรายากจนล่ะ เป็นเพราะแม่ไม่มีความสามารถเอง เลยให้ของกินดีๆ กับลูกไม่ได้"

ฟางเคออดไม่ได้ที่จะกลอกตาบน เธอหันไปล็อกประตูอย่างระมัดระวัง แล้วรีบดึงเถ้าแก่ผู้เป็นญาติผู้พี่ของตนเดินออกไปทันที

ผูเยว่เจินก็รีบตามไปติดๆ ขี้เกียจจะมองผู้หญิงจอมเสแสร้งคนนี้แม้แต่แวบเดียว

โจวหลานฮวาเห็นว่าไม่มีใครสนใจตนเลย ก็อดไม่ได้ที่จะร้องไห้หนักกว่าเดิม

แต่ใครจะไปสนหล่อนล่ะ ฟางเคอทั้งสามคนเดินจ้ำอ้าวไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวก็หายลับไปตรงปากตรอก