บทที่ 238 เสี่ยวซูว่างก็คือว่าง

เซี่ยหรานมองดูความครึกครื้นผ่านหน้าต่าง

เมื่อเห็นสองสามีภรรยาตระกูลเหวยจากไปอย่างหัวเสีย โจวฉินก็เปิดประตูเข้ามา เธอจึงรีบเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะ

ซูหนานจิ่นผู้น่าสงสาร ครึ่งชั่วโมงก่อนเพิ่งถูกโจทย์ฟิสิกส์สองข้อของลูกพี่ลูกน้องไล่ตะเพิดไป

ตอนนี้เขากำลังนั่งขีดๆ เขียนๆ คำนวณอยู่ที่โต๊ะ ผมเผ้ายุ่งเหยิงจากการถูกตัวเองขยี้โดยไม่รู้ตัว...

อวิ๋นซูยังแอบกระซิบกับเธอว่า "ฉันบอกแล้วไงว่าเขาเป็นพวกปากหนัก"