บทที่ 239 ลำเอียง

"ฉันสืบมาแล้ว ตำราเรียนสอบเข้ามหาวิทยาลัยแบบระบบสองปีกับระบบสามปีนั้นไม่เหมือนกัน ปีนี้เหลียงฉวินจำเป็นต้องสอบให้ผ่านให้ได้ ไม่อย่างนั้นคงเป็นเรื่องใหญ่แน่"

"พอข้ามปีก็เปลี่ยนตำราเรียน ที่เคยเรียนมาก็สูญเปล่า ต้องเริ่มเรียนใหม่ตั้งแต่ต้น ตรงกลางไม่รู้ว่าจะต้องเปลี่ยนเนื้อหาไปมากแค่ไหน จะตามความคืบหน้าทันหรือไม่ก็พูดยาก"

"ที่สำคัญที่สุดคือ ยังต้องเสียเวลาเพิ่มอีกหนึ่งปี! พ่อ ฉันก็แค่คิดว่า ยังไงเสี่ยวซูก็ว่างอยู่แล้วไม่มีอะไรทำ สู้ให้เขาติวการบ้านให้เหลียงฉวินตอนกลางคืนไม่ดีกว่าหรือ"

"หรือจะให้เหลียงฉวินมาพักอยู่ที่นี่กับพ่อเลยดีล่ะ"

"พักหัวแกสิ!" ชายชราเปิดปากด่าอย่างไม่ไว้หน้า "วันๆ คิดแต่เรื่องฝันหวานอะไรอยู่ ปกติเด็กเรียนหนังสือก็ไม่ใส่ใจ พอจวนตัวใกล้สอบถึงคิดจะมากอดขาพระพุทธรูป"