บทที่ 242 ถ่ายทอดประสบการณ์

หวงไฉ่เสีย เฉินซูตี้ และเพื่อนร่วมห้องคนอื่นๆ ปากไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจก็คิดพึมพำอยู่เงียบๆ ว่า คนกับคนนั้นต่างกันจริงๆ

สหายเซี่ยหรานทั้งหัวสมองแจ่มใส ทั้งยอดเยี่ยม ทั้งเด็ดขาด แล้วยังขยันกว่าใครทั้งนั้น เวลาว่างนอกเวลาเรียนของเธอเอาไปใช้หาเงิน หาเงินเลี้ยงตัวเองไปพร้อมกับยังได้เรียนภาษาต่างประเทศต่อไปอีก ดีแบบนี้ก็มีด้วย หาเงินกับเรียนหนังสือไม่เสียทั้งสองทาง

ไม่เหมือนจางฮุ่ยห้อง 302 ข้างๆ ที่งี่เง่าเสียจนน่าเวทนา เวลาว่างทั้งหมดเอาไปซักผ้ากับซื้อข้าวให้ผู้ชาย... สรุปแล้วเธอหวังอะไรกัน

ไม่เข้าใจ หวงไฉ่เสีย เฉินซูตี้ หยางหลิงหลิงหลายคนขอแสดงความไม่เข้าใจอย่างสิ้นเชิง

พร้อมกันนั้นก็เตือนตัวเองในใจเงียบๆ ว่า ถ้าจะเอาแบบอย่างก็ต้องเอาแบบสหายเซี่ย ห้ามเอาแบบอย่างที่ไม่ดีอย่างสหายจางฮุ่ยเด็ดขาด