บทที่ 249 เครื่องมือช่วยคนจน

"อะไรนะ" ยายแก่เบิกตาขุ่นมัวคู่นั้นกว้าง ตามจังหวะการพูดของลูกสาวไม่ค่อยทัน

เมื่อกี้ไม่ได้คุยเรื่องหัวไชเท้าตุ๋นเนื้ออยู่หรือไร หัวข้อกระโดดไปเรื่องหาคู่ให้อ้ายเป่าได้อย่างไร

"แม่ ข้าคิดพิจารณาอย่างจริงจังมาแล้ว เรื่องนี้มีความเป็นไปได้สูงมาก" โจวหลานฮวาขยับเข้าใกล้แม่แล้วกระซิบเกลี้ยกล่อม "แม่คิดดูสิ เซี่ยหรานเด็กสาวคนนั้นแม้ว่าจะเป็นคนต่างถิ่น แต่ตัวนางเองเงื่อนไขก็นับว่าใช้ได้"

"บ้านหลังใหญ่ของนางแม้ว่าจะเช่าจากบ้านญาติ แต่สุดท้ายก็มีแค่พวกเด็กสาวไม่กี่คนอยู่กัน"

"ลานบ้านกว้างเรือนปีกใหญ่ อยู่สบายจะตายไป"