บทที่ 267 ข้าจะทุบเจ้าให้ตาย

คำพูดนี้ไม่ไว้หน้ากันเสียเลย โจวหลานฮวาที่ยืนอยู่นอกประตูรู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างที่สุด

นึกถึงจุดประสงค์ที่มาครั้งนี้ หล่อนจึงกัดฟันฝืนหน้า ฝืนทำหน้ายิ้มละไมแบบใจดี "เสี่ยวเซี่ย ตอนนี้เธอปิดเทอมแล้วใช่ไหมจ๊ะ"

เห็นเซี่ยหรานไม่สนใจตน โจวหลานฮวาก็ด่านางในใจเสียเลือดหัวไหลนอง แต่ภายนอกยังทำตัวเป็นลูกหลานเอาใจ ยิ้มประจบ "คือแบบนี้ วันนี้ที่บ้านฆ่าไก่ตัวหนึ่ง ตอนเย็นพวกเราจะกินซุปไก่กัน ฉันเห็นเธออยู่บ้านคนเดียว ทำกินก็ยุ่งยาก ไม่สู้มากินร่วมกันที่บ้านเราเสียหน่อยไหม"

"ก็เพื่อนบ้านเรือนเคียงกัน ต้องช่วยเหลือกันบ้างสิ"

เซี่ยหรานยิ้มให้หล่อนบางๆ ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด "ไม่ต้องหรอก ฉันกินข้าวมาแล้ว"