บทที่ 316 พี่ใหญ่จะทวงความยุติธรรมให้เอง

เซี่ยเฉิงตัวสั่นสะท้าน เหงื่อเม็ดโตเท่าเมล็ดถั่วไหลลงมาจากหน้าผาก

เขาไม่ได้โง่จริงๆ

ขณะคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเซี่ยหราน เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพี่ใหญ่รังเกียจ ดูแคลน และเดียดฉันท์ตัวเขาอย่างสิ้นเชิง

นางรังเกียจเขาถึงขั้นนี้แล้ว

ไม่มีความผูกพันฉันพี่น้องแม้แต่น้อย กระทั่งหน้าที่อันจำกัดยิ่งนี้ก็จะสิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์หลังจากช่วยเขาครั้งนี้