บทที่ 328 หล่อที่สุดในใต้หล้า

เซี่ยหรานได้ยินดังนั้นก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที

นางหยิบเสื้อบุนวมเก่าออกมาจากช่องเก็บของในกระเป๋าสะพาย สวมทับบนตัว แล้วสวมหน้ากากกับหมวก จากนั้นจึงย่อตัวเคลื่อนที่ไปถึงหน้าประตูโกดังเล็ก

เสียงปืนดังมาจากทางเครื่องจักรเก่า ด้านหน้าประตูนี้กลับไม่มีคนอยู่จริงๆ

[เร็วเข้า โฮสต์ พี่เตาสูญเสียลูกน้องไปหลายคนแล้ว ตอนนี้พวกเขาสู้กับชาวอันนัมจนตาแดงก่ำ โฮสต์รีบเก็บเงินครับ]

เซี่ยหรานกลิ้งตัวอย่างคล่องแคล่ว ออกมาจากประตูโกดังเล็ก