บทที่ 329 ไม่น่าถึงตาย

[โฮสต์ เมื่อครู่นี้คุณฉีดยาสลบสองชนิดที่แตกต่างกันใช่ไหมครับ]

"ใช่แล้ว ผลจากการผสมกันยอดเยี่ยมใช่ไหมล่ะ" เซี่ยหรานพูดอย่างภาคภูมิใจ "มือซ้ายของฉันคือยาสลบแบบฉีดแล้วล้ม มือขวาคือยาทำให้เส้นประสาทเป็นอัมพาต ยาสองชนิดที่เหล่าเย่าให้มา พอผสมเข้าด้วยกันแล้ว เรียกได้ว่าไร้เทียมทานในใต้หล้า"

[คนที่ถูกฉีดจะตายไหมครับ]

"จะเป็นไปได้อย่างไร" เซี่ยหรานโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "ถ้าตายก็ตายไปสิ อย่างไรเสียก็เป็นพวกเศษสวะที่ไร้ประโยชน์ต่อสังคมทั้งนั้น ตายแล้วก็ไม่ต้องติดคุก ทั้งยังช่วยประหยัดเสบียงของผู้เสียภาษีได้ด้วย"

"แต่ไม่น่าถึงตายหรอก" เซี่ยหรานปั่นจักรยานออกสู่ถนนใหญ่ด้วยความเร็วสูง เมื่อมองเห็นแสงไฟอันเจริญรุ่งเรืองอยู่ไกลๆ ในใจก็อดถอนหายใจโล่งอกเงียบๆ ไม่ได้