บทที่ 330 หรานหรานเป็นห่วงฉัน

เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน นางยังคิดจะหาโอกาสไปหย่อนจดหมายที่สถานีตำรวจแห่งอื่นอีก

กว่าเซี่ยหรานจะกลับถึงห้องพักในโรงแรมก็เป็นเวลาดึกมากแล้ว

ฟางเคอเห็นนางกลับมาก็อดถอนหายใจโล่งอกไม่ได้ "พวกเรากำลังจะออกไปตามหาเธออยู่แล้ว เถ้าแก่ ทำไมกลับดึกขนาดนี้ล่ะ"

"ระหว่างทางเจอพวกโจรกระจอกเข้าไม่กี่คน" เซี่ยหรานโบกมือ "ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ"

ฟางเคอจึงโทรศัพท์หาพวกศิษย์พี่ "พี่จาง เถ้าแก่กลับมาแล้วค่ะ"