บทที่ 331 ความจริง

"ฉันมาถึงได้สามวันแล้ว เสี่ยวซูบ้านเธอยังไม่เคยพูดถึงฉันสักคำเลย!" ซูหนานจิ่นอดบ่นกับเซี่ยหรานที่อยู่อีกปลายสายไม่ได้

"ฉันก็นึกว่าเขายุ่งขนาดนั้นเชียว? แต่ละวันยุ่งเหมือนลูกข่าง ตอนเช้าก็ไม่เห็นคน ตอนกลางคืนก็ไม่เห็นคน! แต่กลับนัดกับเธออย่างคึกคัก"

เซี่ยหรานหัวเราะฮ่าๆ "ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ก็ไม่นัดแล้วล่ะ พี่บอกเขาด้วยนะ พอดีพรุ่งนี้ฉันจะได้นอนตื่นสายสักหน่อย"

ซูหนานจิ่นหัวเราะหึๆ "นัดสิ จะไม่นัดได้อย่างไร? เที่ยงวันมากินข้าวด้วยกัน พวกเธอเที่ยวกันมาหลายวันแล้วไม่ใช่หรือ ที่ไหนสนุก พวกเธอต้องรู้ดีที่สุดแน่ ตอนบ่ายก็เป็นไกด์พาพวกเราออกไปเดินเที่ยวสิ"

เขายังพูดไม่ทันจบ หูโทรศัพท์ก็ถูกอวิ๋นซูแย่งไป