บทที่ 405 เจ้าหนี้มาถึงบ้าน

สหายเสี่ยวเซี่ยโผล่ศีรษะออกมาอย่างรู้สึกผิด "หล่อนคงไม่ได้ถูกทำให้โกรธจนตายไปแล้วหรอกนะ?"

"พวกเธอเป็นพยานให้ฉันด้วยนะ ฉันไม่ได้แตะต้องหล่อนแม้แต่ปลายนิ้ว!" เซี่ยหรานโบกมือน้อยๆ พลางวางท่าเปี่ยมคุณธรรม

เซี่ยเฉิงคุ้นชินกับอารมณ์ที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของพี่สาวมานานแล้ว จึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร

แต่เซี่ยเวยกลับตกตะลึงจนพูดไม่ออก

หล่อนมองสำรวจเซี่ยหรานขึ้นๆ ลงๆ ราวกับเพิ่งรู้จักพี่สาวเป็นครั้งแรก สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ