บทที่ 122 เสียงของจือจือแทรกซึมเข้ามาในโลกอันเงียบสงัดของเขา

เผลอแป๊บเดียวก็ถึงเวลาเลิกเรียนของโรงเรียนอนุบาลแล้ว

เสิ่นจือที่เคยผ่านความทุกข์ทรมานจากการศึกษาภาคบังคับเก้าปีมาในชาติก่อน แถมยังเคยฟาดฟันในสนามสอบเข้ามหาวิทยาลัยมาแล้ว การต้องมารับมือกับหลักสูตรของโรงเรียนอนุบาล ต่อให้เป็นโรงเรียนอนุบาลลูกคุณหนู ก็ยังถือว่าเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยสำหรับเธออยู่ดี

สบายซะจนเหมือนมาพักผ่อนตากอากาศ รู้สึกเหมือนได้แต่กินๆ เล่นๆ ไปวันๆ แป๊บเดียวก็ถึงเวลาเลิกเรียนซะแล้ว

ตอนเลิกเรียน เสิ่นจือกับเพื่อนๆ ในห้องเข้าแถวตอนเรียงหนึ่ง จับมือกันเดินเตาะแตะไปที่ประตูโรงเรียน

เพราะเป็นโรงเรียนลูกคุณหนู หน้าประตูโรงเรียนจึงมักจะเต็มไปด้วยรถหรูหลากหลายยี่ห้อจอดเรียงรายกันอยู่เสมอ แถมยังมีรถที่ตกแต่งลวดลายการ์ตูนเอาใจลูกๆ โดยเฉพาะอีกด้วย