บทที่ 138 ยังจะแข่งอีกไหม?

ณ จุดเริ่มต้นของลานสกีระดับแอดวานซ์

ลมหนาวพัดเอาละอองหิมะมาปะทะใบหน้า ให้ความรู้สึกเย็นเยียบ

ใบหน้าสวยหวานที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดสกีสีชมพู ดูขาวกระจ่างใส แต่ทว่าความน่ารักสดใสที่เคยมีกลับหายไปจนหมดสิ้น นัยน์ตาสีอำพันประกายเขียวบัดนี้เหลือเพียงความเย็นชา

กวนซิงกับเหลียงหยางรู้สึกเป็นห่วง อยากจะลงแข่งแทนเสิ่นจือ

ก็ลานสกีระดับแอดวานซ์นี้ขึ้นชื่อเรื่องความชัน มีความลาดเอียงสูงสุดเกือบ 45 องศา แถมพื้นหิมะยังมีหลุมน้ำแข็งซ่อนอยู่ประปราย ขนาดนักสกีมืออาชีพยังต้องระวังตัวแจ พลาดนิดเดียวก็เจ็บหนักได้เลย