บทที่ 139 คุณลุงมาแล้ว

ถึงจะจัดการสั่งสอนโคลินไปแล้ว แต่ความโกรธในใจของเสิ่นจือก็ยังไม่หายไปไหน

นานแค่ไหนแล้วนะ ที่ไม่มีใครทำให้เธออารมณ์เสียแบบนี้

ไม่แปลกใจเลยที่คนตระกูลลี่ไม่อยากให้เธอมาประเทศเอฟ เพราะที่นี่มันไม่น่าอยู่เท่าประเทศเอสจริงๆ นั่นแหละ

เสิ่นจือกอดอก ไถลสกีไปตามทางข้างหน้าเพียงลำพัง ความหงุดหงิดที่อัดอั้นอยู่ในใจทำให้เธอเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ

ลมหนาวพัดกรีดหู ร่างสีชมพูพุ่งทะยานไปข้างหน้าราวกับแสงสว่าง เผลอแป๊บเดียวเธอก็ทิ้งห่างกวนซิงกับเหลียงหยางไปไกลลิบ