บทที่ 98 จือจือคือแฟนคลับนัมเบอร์วันของเสิ่นซิงเย่

นักพากย์หญิงยิ้มอย่างอ่อนโยน "เด็กน้อยที่น่ารักคนนี้คือน้องสาวของเสิ่นซิงเย่จากคลับเย่ค่ะ เป็นสาวน้อยเสิ่นจือที่กำลังโด่งดังมากในช่วงนี้เลย"

นักพากย์ชายพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เห็นได้ชัดว่าเป็นแฟนคลับสายคุณพ่อของเสิ่นจือ "น่ารักเกินไปแล้วครับ! เหมือนตุ๊กตาบาร์บี้เลย! เทพเย่ก็ยังคอยดูแลปกป้องอยู่ข้างๆ ตลอดเลยด้วย!"

"มีน้องสาวน่ารักขนาดนี้ เป็นใครก็ต้องตามใจสุดๆ อยู่แล้วล่ะครับ!"

ห้องไลฟ์สดแตกตื่นในทันที

คอมเมนต์: จือจือลูกรัก! กรี๊ดดด วันนี้เบบี๋แต่งตัวสวยมากเลย!

คอมเมนต์: ช่วยด้วย ใครเป็นคนจับจือจือแต่งตัวเนี่ย น่ารักเกินไปแล้ว! อยากจะขโมยกลับบ้าน!!

คอมเมนต์: ขอประกาศเลยว่า คืนนี้ฉันจะสิงสู่อยู่ในไลฟ์สดนี้แหละ!

มีแฟนคลับหลายคนจำได้ว่านั่นคือจือจือ จึงพากันแชร์และเรียกเพื่อนฝูงให้แห่กันเข้ามาดู

ไม่นานนัก ชาวเน็ตก็พบว่าเผยเส้าหยวน ราชินีจอเงินเย่ รวมถึงสือหยางกับซีอวิ๋นถานต่างก็เข้ามาร่วมดูไลฟ์สดด้วย แถมยังมีรายชื่อคนดังที่เข้ามาร่วมดูการแข่งขันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

หน้ากล้อง เสิ่นจือยิ้มกว้างจนลักยิ้มเล็กๆ บุ๋มลึกลงไป เธอโบกมือป้อมๆ ให้กล้อง น้ำเสียงทั้งอ่อนโยนและหวานเจี๊ยบ

"สวัสดีค่าทุกคน จือจือเองนะคะ~ หวังว่าทุกคนจะช่วยสนับสนุนพี่ชายของจือจือเยอะๆ น้า~ เป็นกำลังใจให้พี่ชายเยอะๆ เลยนะคะ~"

รอยยิ้มนั้นทำเอาผู้ชมทั้งอินเทอร์เน็ตหลงใหลในความหวานจนแทบละลาย

คอมเมนต์เลื่อนไหลเต็มหน้าจอ มีแต่คำว่าเบบี๋กับเสียงกรี๊ดร้อง

ลู่เว่ยเว่ยโมโหแทบคลั่ง กดรีโมตเปลี่ยนช่องอย่างบ้าคลั่ง

เปลี่ยนไปช่องนึง ก็กลายเป็นภาพมุมกว้างของเสิ่นจือ

เปลี่ยนอีกช่อง ก็เป็นภาพโคลสอัปหน้าเสิ่นจือ

เปลี่ยนอีก ก็ยังเป็นหน้าเสิ่นจืออยู่ดี

ทีวีในห้องพักคืนนี้ฉายได้แค่รายการถ่ายทอดสดการแข่งขัน และตอนนี้กล้องทุกตัวในงานก็กำลังเล็งเป้าไปที่เสิ่นจือเพียงคนเดียว

ลู่เว่ยเว่ยสติแตก กรีดร้องโวยวายอยู่ในห้องพัก

"เสิ่นจือ! กรี๊ดดด! ทำไมแกถึงได้ตามหลอกหลอนฉันไม่เลิกแบบนี้ฮะ!"

---

ทันใดนั้น ไฟในฮอลล์ก็ดับลง พรึบเดียวหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดยักษ์ก็สว่างจ้าขึ้น พร้อมกับแสดงข้อมูลการแข่งขัน

คลับเย่ VS คลับ ZZ

ซึ่งคลับ ZZ ก็คือทีมที่ลู่ยวี่เจ๋อสังกัดอยู่นั่นเอง

เสียงนักพากย์ดังกระหึ่มกึกก้อง

"ท่านผู้ชมครับ! แมตช์ที่น่าจับตามองที่สุดมาถึงแล้วครับ! ราชันหน้าใหม่ เสิ่นซิงเย่ ปะทะกับม้ามืดตัวเต็งจากทีม ZZ ลู่ยวี่เจ๋อ! นี่เป็นการเผชิญหน้ากันครั้งแรกของทั้งสองคนในการแข่งขันแบบเปิดเผยครับ!"

"ก่อนหน้านี้ในเวทีอื่น ทั้งสองฝ่ายต่างก็มีฝีมือที่ประมาทไม่ได้เลยครับ อย่างที่รู้กันดีว่าราชันหน้าใหม่ของเรา เสิ่นซิงเย่ มีข้อได้เปรียบด้านฝีมืออย่างชัดเจน แต่ในเรื่องของดวงมักจะโชคร้ายอยู่เสมอ ในขณะที่ลู่ยวี่เจ๋อกลับเป็นคนที่มักจะได้รับความโปรดปรานจากเทพเจ้าแห่งโชคลาภเสมอ มาดูกันครับว่าวันนี้ทีมของใครจะเป็นฝ่ายคว้าชัยชนะไปได้!"

นักพากย์บรรยายตัวหลักของทั้งสองทีมจบ ก็เริ่มแนะนำผู้เล่นคนอื่นๆ

เพื่อนร่วมทีมคนหนึ่งของทีมเย่เบ้ปากอย่างไม่สบอารมณ์ เอาศอกกระทุ้งเด็กหนุ่มข้างๆ เบาๆ

"แมตช์ที่หมอนั่นชนะ นายไม่ได้ลงแข่งสักหน่อย จะนับเป็นม้ามืดได้ยังไง? ฉันว่ามันก็แค่ฟลุกมากกว่า"

เพื่อนร่วมทีมอีกคนก็หัวเราะเยาะสมทบ "ฉันเพิ่งจะรู้นี่แหละ ว่าดวงดีก็ถือเป็นจุดเด่นในเวทีอีสปอร์ตได้ด้วย"

ความหมายแฝงของเพื่อนร่วมทีมชัดเจนมาก ทุกคนต่างรู้สึกว่าลู่ยวี่เจ๋อนอกจากเรื่องดวงแล้ว ก็ไม่มีอะไรดีเลย

เสิ่นซิงเย่ยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ ปรับหูฟังให้เข้าที่ แล้วเหยียดยิ้มอย่างอวดดี

"ก็ดี วันนี้จะได้ให้มันรู้ซึ้งไปเลยว่า โชคของมันเมื่ออยู่ต่อหน้าฝีมือที่แท้จริงแล้ว มันไม่มีค่าอะไรเลย"

ด้านล่างเวที บริเวณที่นั่งผู้ชมแถวแรก เสิ่นจือนั่งตัวตรงแหน่วอยู่ข้างๆ โจวเย่ ตรงหน้าอกถือป้ายไฟเชียร์ที่ขอมาจากแฟนคลับแถวหลัง บนป้ายเขียนไว้ว่า 'เสิ่นซิงเย่ขึ้นครองบัลลังก์' แถมยังวาดตัวการ์ตูนเวอร์ชันจิบิเอาไว้อย่างน่ารัก

พี่สามของเธอตอนนี้มีแฟนคลับมาคอยเชียร์แล้วนะ

ตอนแรก จุดประสงค์ที่เสิ่นจืออยากมาดูการแข่งขันก็เพราะอยากจะช่วยเพิ่มค่าความโชคดีให้พี่สามของเธอจริงๆ

แต่ไม่นาน เสิ่นจือก็พบว่าฝีมือของพี่สามเธอแข็งแกร่งมากแล้ว โดยเฉพาะตอนนี้ที่ลู่เว่ยเว่ยไม่ได้อยู่ข้างๆ ลู่ยวี่เจ๋อ เขาก็จะไม่มีรัศมีตัวละครหลักเหมือนในหนังสืออีกต่อไป

ในเมื่อเป็นการวัดกันที่ฝีมือล้วนๆ เธอก็มั่นใจว่าพี่สามจะสามารถเอาชนะการแข่งขันครั้งนี้ได้ด้วยตัวเอง!

พิธีกรบนเวทีเริ่มนับถอยหลังเข้าสู่การแข่งขัน หางตาของเสิ่นซิงเย่เหลือบไปมองที่นั่งของเสิ่นจือ ก็เห็นร่างเล็กๆ ในชุดสีฟ้าสลับชมพูกำลังชูป้ายเชียร์เขาอยู่

ถึงแม้จะใส่หูฟังอยู่จนไม่ได้ยินว่าเด็กน้อยกำลังตะโกนว่าอะไร แต่พอดูจากรูปปากก็รู้ได้เลยว่าจือจือกำลังเชียร์เขาอยู่

มุมปากของเด็กหนุ่มยกยิ้มขึ้น ในแววตาลุกโชนไปด้วยจิตวิญญาณนักสู้ที่ต้องชนะให้ได้

เขาจะทำให้น้องสาวผิดหวังไม่ได้เด็ดขาด!

ทันทีที่เข้าสู่เกม เสิ่นซิงเย่ก็บุกเข้าป่าฝั่งศัตรูตั้งแต่เริ่มเกม สไตล์การเล่นทั้งดุดันและบ้าบิ่น

เขาควบคุมฮีโร่ได้พลิ้วไหวราวกับวิญญาณ จังหวะการฟาร์มป่าเร็วปรี๊ดจนน่าเหลือเชื่อ ทั้งการเปลี่ยนเลน ซัพพอร์ตเพื่อน และคุมมังกร ทุกอย่างลื่นไหลไม่มีสะดุด

การปะทะกันแบบทีมรอบแรกปะทุขึ้น

เสิ่นซิงเย่อ้อมไปด้านหลังเพื่อเข้าทำจังหวะ ใช้สกิลสองดึงตัวแครี่ทั้งสองคนของฝ่ายตรงข้ามได้อย่างแม่นยำ ปล่อยท่าอัลติเมตครอบคลุมพื้นที่ต่อสู้ในพริบตา โจมตีปกติแต่ติดคริติคอลทุกดอก

เพียงแค่ห้าวินาทีสั้นๆ เขาก็สังหารศัตรูไปได้ถึงสองคนติด

"First Blood!"

"Double Kill!"

เพื่อนร่วมทีม ZZ ที่โดนตีจนงง ถึงกับหัวเสียทันที

"ลู่ยวี่เจ๋อ! นายอยู่ไหนเนี่ย? ทำไมไม่มาเติมตำแหน่ง? ทำไมไม่มาช่วยวะ?"

ลู่ยวี่เจ๋อหน้าซีดเผือด ปลายนิ้วแข็งทื่อ

คีย์บอร์ดอันใหม่ยังไม่ชินมือ เขาแทบไม่ได้ซ้อมกับมันเลย พอจังหวะรวน เขาก็ลนลานไปหมด แต่ก็ยังฝืนทำตัวเป็นกัปตันทีม น้ำเสียงอวดดีและหงุดหงิด

"จะลนไปทำไม? เพิ่งจะเริ่มเกมเอง เดี๋ยวคอยฟังคำสั่งฉัน แล้วเล่นตามฉันก็พอ"

เพื่อนร่วมทีมขมวดคิ้วแน่น ในใจเต็มไปด้วยความคับแค้น แต่ก็ทำได้แค่เก็บอาการไว้

แต่วินาทีต่อมา เสิ่นซิงเย่ก็เปิดฉากโจมตีอีกครั้ง

ฮีโร่ที่เสิ่นซิงเย่ควบคุมอยู่สามารถคุมมังกร บุกป่า ขยี้ป้อมได้อย่างแม่นยำ ทั้งสามเลนได้เปรียบอย่างสมบูรณ์แบบ

บดขยี้ทีม ZZ จนราบคาบ!

"Triple Kill!"

นักพากย์ชายตื่นเต้นจนเสียงหลง

"โอ้พระเจ้า! เสิ่นซิงเย่ฆ่ากระจุยกระจายอีกแล้วครับ! เริ่มเกมมาไม่ถึงห้านาที ก็เก็บไปได้ถึงสี่คิลแล้ว! การเงินของทีมเย่นำหน้าฝ่ายตรงข้ามแบบขาดลอยเลยครับ!"

นักพากย์หญิงตาเป็นประกาย

"งดงามมากค่ะ! ทั้งจังหวะมือ ไหวพริบ และการตัดสินใจ... นี่คือเด็กใหม่ที่เพิ่งฝึกซ้อมมาแค่ครึ่งเดือนจริงๆ เหรอคะเนี่ย? ฉันชักจะรอคอยการพัฒนาของเขาในอนาคตไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ!"

เสิ่นจือนั่งไม่ติดเก้าอี้อีกต่อไป เธอกระโดดลงจากเก้าอี้ ขาสั้นๆ ยืนกระโดดเหยงๆ อยู่ตรงที่นั่ง เสียงใสแจ๋วดังแทรกเสียงเชียร์ในฮอลล์

"พี่สามเก่งที่สุดเลย! พี่สามสุดยอด!"

โจวเย่ใช้แขนยาวๆ คอยกันร่างของเสิ่นจือไว้ สายตาของเขาไม่ได้มองไปที่หน้าจอเลย แต่กลับจดจ้องไปที่เด็กน้อยตรงหน้าอย่างไม่วางตา

มองเธอกระโดดโลดเต้นแบบนี้น่าสนุกกว่าดูแข่งเกมตั้งเยอะ

โจวเย่ยื่นมือออกไป จิ้มแก้มยุ้ยๆ ที่เขาหมายปองมานาน นุ่มกว่าที่เขาจินตนาการไว้ซะอีก

"จือจือ หนูดูแข่งเกมรู้เรื่องด้วยเหรอ?"

เขาไม่เคยลืมวินาทีที่เด็กน้อยปาระเบิดใส่จนเขาตายคาสนามรบหรอกนะ

เสิ่นจือทำแก้มป่อง กระโดดเหยงๆ เถียงกลับ

"หนูแค่เล่นไม่เป็น ไม่ได้แปลว่าดูไม่รู้เรื่องสักหน่อย! คุณอาโจวเย่ดูถูกเด็กนี่นา!"

โจวเย่ยกมือทั้งสองข้างขึ้นนิดๆ ทำท่ายอมแพ้และขอโทษ ก่อนจะดึงเสิ่นจือกลับมาไว้ในอ้อมแขน

"นั่งดูดีๆ เถอะ พี่ชายของหนูกำลังจะชนะแล้วนะ"

สถานการณ์ในสนามรบดุเดือดมาก แต่ความได้เปรียบกลับตกเป็นของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอย่างสิ้นเชิง

ทีม ZZ ไม่ตายก็คางเหลือง ลู่ยวี่เจ๋อโดดเดี่ยวไร้ทางสู้ ทำได้แค่อาศัยหลบซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ กะจะดักซุ่มโจมตีเพื่อพลิกเกม

เขากลั้นหายใจ รวบรวมพลัง แล้วปล่อยสกิลสองออกไปอย่างแรง!

...วืด

ทันใดนั้น ผู้ชมในฮอลล์ก็ส่งเสียงโห่ร้องด้วยความผิดหวัง

ไม่เพียงแต่จะเกี่ยวใครไม่โดน แต่ยังเป็นการเปิดเผยตำแหน่งของตัวเองอีกต่างหาก

บนหน้าจอใหญ่ที่ฉายภาพโคลสอัปของเสิ่นซิงเย่ เด็กหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเย็นชา ภายใต้การคาดเดาของเขา เขาพุ่งเข้าใส่ด้วยสกิลหนึ่งทันที ตามด้วยท่าอัลติเมตที่ปล่อยออกมาในพริบตา ท่วงท่าลื่นไหลต่อเนื่อง จัดการลู่ยวี่เจ๋อได้อย่างหมดจด

สังหารในพริบตา ไม่เปิดโอกาสให้ลู่ยวี่เจ๋อได้ตอบโต้เลยแม้แต่น้อย

หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขาดับวูบ สะท้อนใบหน้าที่ซีดเผือดราวกับกระดาษของลู่ยวี่เจ๋อ

บทสรุปเป็นที่แน่ชัดแล้ว

ทีม ZZ การเงินตามไม่ทัน เสียวิสัยทัศน์ไปทั้งหมด ป่าถูกแย่งฟาร์มจนเละเทะ ป้อมพังราบคาบ พอปะทะกันแบบทีมก็แตกพ่ายไม่เป็นท่า

ลู่ยวี่เจ๋อยิ่งรีบก็ยิ่งรวน ยิ่งรวนก็ยิ่งแจก สั่งการผิดพลาดบ่อยครั้ง ทำเอาพังกันทั้งทีม

สุดท้ายแล้ว เมื่อป้อมคริสตัลแตกกระจาย——

"VICTORY!"

ทีมเย่ เป็นฝ่ายชนะ

ป้ายกระดานคะแนนขนาดยักษ์ฉายโชว์ไปทั่วทั้งฮอลล์

เสิ่นซิงเย่: 18-0-8

เป็น MVP ของการแข่งขันครั้งนี้อย่างไร้ข้อกังขา!

ฮอลล์ส่งเสียงเฮลั่นระเบิดระเบ้อในพริบตา