บทที่ 71 มูลค่าจะพุ่งถึง 50 ล้าน

"ให้ตาย สาวน้อยชานมจะมากว่างโจว"

"อ๊ากกก สาวน้อยชานมของฉัน ฉันต้องไปดูเธอให้ได้"

"สาวน้อยชานม ฉันจะมาแน่ มาแน่"

ชานมเป็นสินค้าที่มีตราสินค้าจริง

เช่น ตราสินค้าที่ทำมาก่อนอย่างโคโค่ ต้าโข่วจิ่ว ปี้เฟิงถัง... เป็นต้น

แต่ตราสินค้าพวกเขาจะดังแค่ไหน ก็ดังไม่เท่าสาวน้อยชานมที่ดังทั่วประเทศ

ชานมต้าต้าที่เฉินหนิงสร้างขึ้น ทำไมถึงได้รับความนิยมมากขนาดนี้ในเซินเจิ้น

นอกจากจะเปิดตัวชานมจีนสไตล์นวัตกรรมหลายเมนูแล้ว

ส่วนสำคัญก็เป็นเพราะสาวน้อยชานม

พูดได้เลยว่า แค่นึกถึงชานม ก็จะนึกถึงสาวน้อยชานม

แค่นึกถึงสาวน้อยชานม ก็จะนึกถึงชานมต้าต้า

ก่อนหน้าเฉินหนิงไม่ค่อยได้ประชาสัมพันธ์สาวน้อยชานม เพราะตอนนั้นมีร้านน้อย

ยิ่งประชาสัมพันธ์สาวน้อยชานม ยิ่งอาจจะเพิ่มยอดขายให้ตราสินค้าอื่น

แต่ตอนนี้ที่บุกตลาดกว่างโจว

เฉินหนิงจะให้พวกเขาได้เห็นว่า ชานมต้าต้าที่เป็นสัญลักษณ์ของวงการชานม น่ากลัวแค่ไหน

ที่จริง ก็พิสูจน์ออกมาแล้ว

"ให้ตาย พวกแกชอบสาวน้อยชานมขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ก็ใช่ แล้วไง?"

"แต่ชานมต้าต้าที่สาวน้อยชานมดื่มก็ไม่อร่อยนี่"

"ก็แค่แกพูดเอง ใครจะรู้ว่าโกหกหรือเปล่า เมื่อสาวน้อยชานมออกมาแล้ว ฉันเชื่อสาวน้อยชานม"

"อืม ฉันก็เชื่อสาวน้อยชานม อย่างน้อยสาวน้อยชานมก็น่าเชื่อถือกว่าพวกที่ชอบใส่ร้ายคนอื่นมั่วๆ อย่างพวกแก"

โคโค่ ปี้เฟิงถัง ต้าโข่วจิ่ว... ตราสินค้าชานมเหล่านี้

มากสุดก็แค่มีชื่อในวงการชานม

แต่ว่า สาวน้อยชานม

ต่อให้คนที่ไม่ดื่มชานม ก็รู้จัก

ต่อให้สาวน้อยชานมเงียบหายไปนาน ไม่ค่อยออกมา

แต่ทันทีที่เธอปรากฏตัว ก็เรียกกระแสความสนใจได้อย่างมหาศาล

เหมือนกับในวงการดาราอย่างหลิวเต๋อหัว

ต่อให้หลิวเต๋อหัวหายไปทั้งปี แต่พอออกมา

ดาราดังแค่ไหน ก็ต้องหลบไปข้างๆ

"ครั้งก่อนไม่ได้สัมภาษณ์สาวน้อยชานม ครั้งนี้ต้องไปให้ได้"

"อืม ฉันก็ไป ได้ยินว่าสาวน้อยชานมใกล้สอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ถามเรื่องเรียน"

"รีบ รีบ... บางทีข่าวสาวน้อยชานมก็จะขึ้นหน้าหนึ่งอีก"

บรรดานักข่าวต่างพากันเตรียมกล้อง เพื่อให้ได้ข่าวจากเหตุการณ์โดยตรง

"พี่ พี่นี่ปั่นกระแสให้หนูใช่ไหม"

"ปั่นอะไร?"

"ก็ดูสิ ในเน็ตคนเยอะแยะบอกจะมาดูหนู"

สองสามวันต่อมา เฉินหนิงพาหยางอี้มากว่างโจว

เห็นหยางอี้ตกใจ เฉินหนิงก็พูดว่า "ฉันจะมีเงินไปปั่นกระแสที่ไหน จริงๆ ทุกคนก็อยากมาดูเธอ"

"แต่หนูไม่ใช่ดารา ทำไมทุกคนถึงตื่นเต้นขนาดนี้?"

"เพราะเธอไม่ใช่ดาราไง ทุกคนถึงตื่นเต้น ถ้าเป็นดารา อาจจะไม่ได้ผลขนาดนี้"

เฉินหนิงหัวเราะอธิบาย

นักศึกษา คนธรรมดา สดใส หน้าตาดี อินเทอร์เน็ต ชานม...

องค์ประกอบเหล่านี้ สร้างสาวน้อยชานมขึ้นมา ทำให้ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนรู้สึกจากใจว่า

สาวน้อยชานม มาจากรอบตัวเรา

อาจจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอ

เป็นน้องสาวข้างบ้าน หรือสาวที่เดินสวนทางกัน

"ก็ได้ งั้นพรุ่งนี้หนูต้องทำอะไร?"

"ไม่ต้องทำอะไร แค่ทักทายทุกคน"

"ทักทาย ทักทายยังไง... หนูไม่เป็น แถมยังขี้กลัว"

"อย่าสิ ตอนนั้นหลี่ผิงจะสอนให้"

หลี่ผิงก็พูดว่า "ค่ะ น้องหยางอี้ ตอนนั้นพี่จะอยู่ด้วยตลอด แถมห้างก็เตรียมรักษาความปลอดภัยรอบด้าน แค่ยืนคุยกับทุกคนก็พอ"

"ยังไม่ได้ หนูประหม่า แถมตอนประหม่าพูดไม่ออกเลย"

หยางอี้ยังส่ายหัว

ผ่านไปสักพัก หยางอี้พูดว่า "ไม่อย่างนั้นอย่างนี้... ตอนนั้นหนูขายชานมในร้านเลยดีกว่า"

เฉินหนิงเงียบไป "อ้าว... ขายชานม?"

หยางอี้พูดต่อ "ใช่ ใช่ ตอนนั้นหนูก็แต่งตัวเหมือนทุกคน ใส่ชุดชานมต้าต้า แล้วก็ขายชานมกับพี่หลี่ผิง"

"แบบนี้ไม่ดีมั้ง?"

หลี่ผิงกังวลนิดหน่อย

หยางอี้พูดว่า "มีอะไรไม่ดี เมื่อกี้พี่ก็บอกไง หนูไม่ใช่ดารา ไม่ต้องสนเรื่องภาพลักษณ์ ถ้าทุกคนมาดูหนู ชอบดื่มชานม หนูก็ทำชานมให้"

"อันนี้..."

หลี่ผิงมองเฉินหนิง

เฉินหนิงตอนแรกก็ไม่เห็นด้วยทันที

เชิญเธอมาเป็นผู้แทนโฆษณา เหตุใดจึงกลายเป็นมาขายชานมเสียได้

แต่คิดดู เฉินหนิงก็พยักหน้า หยางอี้มีนิสัยสงบ อ่อนหวาน และไม่ถือตัวว่าเป็นบุคคลมีชื่อเสียง

ถ้ายืนขายชานมที่เคาน์เตอร์จริง กลับจะใกล้ชิดกับทุกคนมากขึ้น

นี่ต่างหากคือสาวน้อยชานมในใจทุกคน

แถมยังเป็นธรรมชาติมาก

ลองคิดดู พรุ่งนี้ถ้าทุกคนมาที่ชานมต้าต้า

เห็นสาวน้อยชานมที่คิดถึงมาตลอด กำลังทำชานมให้ทุกคน... ก็ต้องบ้าแน่

"ได้ ลองดู"

"งั้นดี พี่หนิง สอนหนูทำชานมด้วยนะ"

"โอเค... เดี๋ยวสอนให้"

การทำชานมไม่ยาก

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ช่วงนี้ชานมต้าต้าก็ทำให้ขั้นตอนการทำชานมเป็นมาตรฐานแล้ว แถมช่วงนี้ชานมต้าต้าก็นำเข้าอุปกรณ์ทำชานมรุ่นใหม่

ทำให้ขั้นตอนง่ายขึ้นมาก

แค่ทำตามขั้นตอนมาตรฐาน

ชานมที่ทำออกมาก็จะหอมหวานเหมือนกันทุกแก้ว

หยางอี้แม้จะเป็นนักเรียน

แต่เฉินหนิงสอนแค่ครึ่งชั่วโมง ก็ทำได้ทันที

ไม่เพียงทำได้ ยังดูคล่องแคล่ว แม้แต่ยังชอบทำชานมอีก

"พี่หนิง ลองดื่มชานมที่หนูทำ ดูว่าเป็นยังไง"

"ชานมตราสินค้าสาวน้อยชานมแท้เลย"

"แน่สิ... นี่คือชานมแก้วแรกที่หนูทำตั้งแต่เกิดมา 18 ปีนะ"

เฉินหนิงขนลุก

เขาควรดื่มดีหรือไม่

มองหน้าหยางอี้ที่ไร้เดียงสา

เฉินหนิงก็ไม่คิดอะไร ลองดื่มก็แล้วกัน

"ชานมต้าต้าสาขากว่างโจว เขตเยว่ซิ่ว ไป่เหลียน พรุ่งนี้เปิด?"

"ใช่ ได้ยินว่าพรุ่งนี้จะปิดการจราจรเลย"

"เจ๋งขนาดนั้น?"

"จะเจ๋งขนาดนั้นหรือเปล่าผมไม่รู้ แต่ที่ผมรู้คือ มูลค่าของชานมต้าต้าขึ้นราคาวันต่อวัน"

"ก่อนหน้าเท่าไหร่?"

"ก่อนหน้าได้ยินว่าสามยักษ์ใหญ่ประเมินชานมต้าต้าไว้ที่ 10 ล้านหยวน"

"ตอนนั้นก็เยอะแล้ว"

"สำหรับธุรกิจดั้งเดิมก็เยอะ แต่สามยักษ์ใหญ่เป็นบริษัทอินเทอร์เน็ต พวกเขาคิดว่าชานมต้าต้าก็มีคุณสมบัติอินเทอร์เน็ต เศรษฐียักษ์อย่างพวกเขาประเมินไว้ 10 ล้านหยวนก็เป็นเรื่องปกติ"

"แล้วต่อมา?"

"ต่อมาก็เพิ่มขึ้นเป็น 20 ล้านหยวน"

"20 ล้านหยวนก็สมเหตุสมผล"

"ร่วมมือกับต้าหลานจิงแบบในฝัน มูลค่าก็ทะลุ 30 ล้านหยวน"

"30 ล้านหยวน พระเจ้า"

"30 ล้านหยวนเป็นตัวเลขก่อนหน้านี้แล้ว ไป่เหลียนเข้ามา มูลค่าชานมต้าต้าก็เพิ่มขึ้นเป็น 40 ล้านหยวน"

"40 ล้านหยวน ทั้งที่มีเพียง 13 สาขา บวกกว่างโจวก็ 14 สาขา"

"ใช่ แต่ตอนนี้อาจทะลุ 40 ล้านหยวนไปแล้ว สาวน้อยชานมพอออกมา... ต้องสูงถึง 50 ล้านหยวนแน่"

นักลงทุนร่วมทุนหลายคนนั่งดื่มชา พลางตกใจกับมูลค่าของร้านชานมเล็กๆ แห่งนี้

ไม่ใช่ว่าไม่มีเงิน

แต่มูลค่าร้านชานมร้านเดียว เกินจินตนาการของพวกเขาไปมากจริงๆ

(จบบท)