บทที่ 73 อะไรนะ ตู้คีบตุ๊กตาก็เช่าหน้าร้านได้ด้วยเหรอ

เปิดตั้งแต่ปี 1996 ผ่านการดำเนินงานมาสิบกว่าปี เทียนเหอเฉิงได้รับฉายาว่าศูนย์การค้าอันดับหนึ่งของจีน เห็นได้ถึงอิทธิพล คนเดินห้างเฉลี่ยวันละ 300,000 คน วันหยุดก็ยิ่งน่ากลัว สูงสุดถึง 810,000 คน

ไม่เพียงเท่านั้น เพราะอิทธิพลของเทียนเหอเฉิง ที่นี่จึงเป็นย่านการค้าหลักที่สุดของกว่างโจว รอบเทียนเหอเฉิง มีห้างเจิ้งเจียกว่างฉ่าง กว่างไป่ ไท่กู่ฮุ่ย เทียนหยูไป่ฮั่ว... รวมสิบกว่าแห่ง ทั้งย่านมีคนเดินสูงสุดถึง 1,500,000 คนต่อวัน

ต่อให้เฉินหนิงไม่ใช่คนมณฑลกว่างตง ก็เคยได้ยินชื่อเทียนเหอเฉิงมานาน

ในฐานะตราสินค้าชานมระดับชาติ เทียนเหอเฉิง ต้องยึดให้ได้

"คุณเฉิน เทียนเหอเฉิงพื้นที่รวม 41,000 ตารางเมตร มีทั้งหมด 7 ชั้น ปีที่แล้วรายได้ 5,000 ล้านหยวน ร้านค้ามากกว่า 400 ร้าน ค่าเช่าชั้น 1 ตารางเมตรละเกิน 1,000 หยวน..."

วันรุ่งขึ้น หลี่ผิง หลี่เหล่ย กับเฉินหนิงไปที่เทียนเหอเฉิง

ก่อนหน้าหลี่ผิงตามแผนของเฉินหนิง เช่าร้าน 20 ตารางเมตรชั้น 1 ที่เทียนเหอเฉิงแล้ว

ตอนนี้กำลังตกแต่ง

"ตอนนี้เทียนเหอเฉิงมีตราสินค้าชานม 6 ตราสินค้า ได้แก่ โคโค่ ต้าโข่วจิ่ว ปี้เฟิงถัง... ที่สำคัญที่สุดคือโคโค่เลียนแบบเส้นทางของเรา พวกเขาจับมือกับตู้คีบตุ๊กตาทั้งหมดในเทียนเหอเฉิง"

หลี่ผิงอธิบายสถานการณ์ไปตลอดทาง

"หมายถึงตู้คีบตุ๊กตาข้างหน้าเหรอ?"

เฉินหนิงชี้ไปข้างหน้า

"ใช่ค่ะ"

หลี่ผิงพยักหน้า

"ตู้คีบตุ๊กตานั่นดูเหมือนไม่ใช่ของเรา"

เฉินหนิงดู

"หนูสำรวจดูแล้ว ตู้คีบตุ๊กตาบางส่วนเป็นของที่เคยวางตามทางเดิน เพราะเราทำให้ตลาดตู้คีบตุ๊กตาดัง เขาก็ย้ายตู้เดิมมาวางตรงกลาง ส่วนตู้ใหม่บางตู้เป็นของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ท้องถิ่นกว่างโจวผลิต"

"อืม"

เฉินหนิงพยักหน้า

เขารู้ แม้รูปแบบธุรกิจของต้าหลานจิงจะดี

แต่ตอนนี้ต้าหลานจิงยังไม่ได้กำจัดโรงงานตู้คีบตุ๊กตาทั้งหมด

มีบางโรงงานที่กำลังแข็งแกร่งและสายตาไกล ก็อยากสู้ตรงกับต้าหลานจิง

แม้จะไม่ได้กำไร แต่ไม่ได้กำไรก็ช่าง

แค่อยู่รอดได้ ตลาดสุดท้ายก็เป็นของพวกเขา

"ลองเล่นดู"

เฉินหนิงซื้อ 50 เหรียญ ลองคีบตุ๊กตาสักหน่อย

พนักงานที่เคาน์เตอร์ก็บอกเฉินหนิงว่า

ตุ๊กตา 2 ตัวแลกชานมร้านไหนก็ได้ในเทียนเหอเฉิง

เฉินหนิงเอาตุ๊กตา 4 ตัวแลกคูปองชานม 2 ใบ

ราบรื่น

เฉินหนิงแลกชานม 2 แก้ว

ดื่มชานมไปเดินไป เฉินหนิงเดินจากชั้น 1 ถึงชั้น 7

หลี่เหล่ยขมวดคิ้ว "ที่ไหนวางตู้คีบตุ๊กตาได้ เขาก็วางหมดแล้ว"

หลี่ผิงก็ขมวดคิ้ว

เฉินหนิงกลับไม่กังวล "เป็นเรื่องปกติ รูปแบบธุรกิจของเราไม่ได้จดสิทธิบัตร ในเมื่อเราใช้ได้ คนอื่นก็ย่อมใช้ได้เช่นกัน"

"พูดก็จริง แต่... พวกเขาในเทียนเหอเฉิงรวมกัน แถมมีตู้คีบตุ๊กตาร่วมมือด้วย ชานมต้าต้าของเราที่นี่ก็เสียเปรียบ เราลองคุยกับคนดูแลตู้คีบตุ๊กตาดู ให้เขาร่วมมือกับเราแบบแต่เพียงผู้เดียว"

"แต่เพียงผู้เดียวคงเป็นไปไม่ได้ อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ไม่ยอม เพิ่มเราเข้าไปก็ได้ แต่... ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็กระทบต้าหลานจิงของเราอย่างหนัก"

ต้าหลานจิงของเฉินหนิงก็ร่วมมือกับชานมต้าต้าไม่ใช่เหรอ?

ถ้าให้ชานมต้าต้าไปร่วมมือกับตู้คีบตุ๊กตาของคนอื่น ต่อไปเฉินหนิงจะขายตู้คีบตุ๊กตายังไง จะเปิดแฟรนไชส์ยังไง

"ก็จริง"

ทั้งสองพยักหน้า

แต่ถ้าไม่ร่วมมือกับเขา ชานมต้าต้าเดี่ยวๆ เจอตราสินค้าชานมหลายเจ้า แถมยังมีตู้คีบตุ๊กตาร่วมมือด้วย

ก็เสียเปรียบจริง

เฉินหนิงกลับสบายมาก "จริงๆ ก็ง่าย เมื่อไม่มีที่วางตู้คีบตุ๊กตา ก็เช่าหน้าร้านสักห้องเลย"

"อืม?"

หลี่ผิงงง "คุณเฉิน เราเช่าหน้าร้าง?"

หลี่เหล่ยก็คิดไม่ทัน "เช่าหน้าร้านมาคีบตุ๊กตา?"

เฉินหนิงยิ้ม "ก็ใช่ ทำธุรกิจก็เช่าหน้าร้าน ตู้คีบตุ๊กตาก็เป็นธุรกิจ เช่าหน้าร้านมาทำธุรกิจตู้คีบตุ๊กตา ทำไมถึงจะไม่ได้?"

ถ้าเป็นก่อนหน้า เฉินหนิงเองก็คงคิดไม่ทัน

เพราะในสายตาทุกคน ตู้คีบตุ๊กตาก็วางข้างนอก วางตรงที่คนเดินผ่าน

แต่จริงๆ ตู้คีบตุ๊กตาไม่ได้ถูกกำหนดมาแต่กำเนิดว่าต้องวางตรงไหน

ตอนแรกตู้คีบตุ๊กตาวางตามทางเดิน ทางออก ก็เพราะคิดว่าตรงนี้คนเดินเยอะ

คนผ่านก็เห็นง่าย เล่นง่าย

แถมทางเดิน ทางออก ก็ไม่ต้องจ่ายค่าเช่ามาก

ธุรกิจนี้ก็เลยอยู่รอดมาหลายสิบปีแบบนี้

หลายสิบปี ทุกคนก็คิดเป็นเรื่องปกติว่า ตู้คีบตุ๊กตาก็ต้องวางตรงนั้น

แต่เมื่อเฉินหนิงย้ายตู้คีบตุ๊กตามาวางตรงกลาง วางกลางที่สาธารณะ วางในตำแหน่งดีที่สุดของศูนย์การค้า

ก็เกิดการระเบิด

ตอนนี้ก็เหมือนกัน พอคิดว่าตู้คีบตุ๊กตาก็แค่วางกลางที่สาธารณะ วางในศูนย์การค้า วางนอกหน้าร้าน...

จริงๆ แล้วตู้คีบตุ๊กตาก็เหมือนธุรกิจอื่น เช่าหน้าร้านก็ได้

อะแฮ่ม แน่นอนนี่ไม่ใช่เฉินหนิงคิดเอง เฉินหนิงลอกมาจากสมุดบันทึก

สมุดบันทึกไม่ได้บอกตรงๆ ว่าตู้คีบตุ๊กตาจะใช้กลยุทธ์อะไร

แต่ในสมุดบันทึกมีข้อมูลมากมายที่สรุปรวมได้

เช่น สมุดบันทึกเขียนว่าอีก 20 ปีข้างหน้า มีร้านตู้คีบตุ๊กตาแห่งหนึ่งในเซี่ยงไฮ้ ยอดขายเดือนละ 2 ล้านหยวน ยอดขาย 2 ล้าน เฉินหนิงก็ยังคิดไม่ออกว่าเขาทำได้อย่างไร

เขาสงสัยด้วยซ้ำว่า 2 ล้านในสมุดบันทึกเขียนผิดหรือเปล่า

ตู้คีบตุ๊กตาจะมียอดขายเดือนละ 2 ล้านได้เหรอ?

เขียน 200,000 เป็น 2,000,000 หรือเปล่า?

ไม่ต้องไปสนใจ แต่คำว่า "หน้าร้าน" ในสมุดบันทึก ก็ทำให้เฉินหนิงตาสว่าง ทลายกรอบความคิดเดิม

(จบบท)