บทที่ 74 ถล่มโรงงานที่สู้กับผมตรงๆ

ชานมต้าต้าฝั่งเทียนเหอเฉิงกำลังตกแต่ง

ต้าหลานจิงก็เช่าหน้าร้านที่เทียนเหอเฉิงเพื่อรองรับ

เรื่องตลาดหุ้น เฉินหนิงก็ยังจับตาดูอยู่เรื่อยๆ

แต่ช่วงนี้ธุรกิจเยอะ

เฉินหนิงก็ไม่ค่อยมีเวลาเทรดสั้น

แถมตอนนี้เขาก็ไม่ใช่เด็กหนุ่มที่ต้องการแค่เงินก้อนแรกอีกแล้ว

ตอนนี้เงินทุนเพียงพอ

เลือกถือยาว เป็นทางที่ปลอดภัยที่สุดและได้ประโยชน์ที่สุด

"ซานอีจ้งกง"

เฉินหนิงศึกษาหุ้นซานอีจ้งกงอีกครั้ง

นี่คือหุ้นตัวเลือกอันดับแรกของเฉินหนิง

เพราะเขาเห็นว่าหุ้นตัวนี้มีศักยภาพในการเติบโตและดึงดูดเงินเก็งกำไรมากที่สุดในอนาคต

แต่เฉินหนิงดูแนวโน้มล่าสุดของซานอีจ้งกง

ไม่ใช่ว่าซานอีจ้งกงไม่ดี แต่ราคากลับปรับขึ้นมามากเกินไปแล้ว

แม้แต่ระหว่างทางก็แทบไม่มีการปรับฐาน

แม้ตอนนี้เข้าไปถือยาวก็ได้กำไร แต่เทียบกับหุ้นตัวอื่นก็ไม่เหมาะเท่าไหร่แล้ว

ดังนั้นเฉินหนิงก็หันมาดูจงซิ่นเจิ้งเฉวียน

จริงๆ จงซิ่นเจิ้งเฉวียนเฉินหนิงก็ไม่ค่อยอยากเข้า

เพราะเหมือนกับซานอีจ้งกง ก่อนหน้าก็ขึ้นมาเยอะแล้ว

ตามทฤษฎี แม้จะยังขึ้นได้ แต่ศักยภาพอาจจะไม่มากนัก

แต่จงซิ่นเจิ้งเฉวียนเฉินหนิงเทรดมานาน ก็ศึกษามาเยอะ

โดยเฉพาะจากการเทรดก่อนหน้า เฉินหนิงเห็นชัดว่า

เจ้ามือหลักกำลังดันจงซิ่นเจิ้งเฉวียน เพื่อพยุงตลาดหุ้นทั้งระบบ

แม้แต่เฉินหนิงยังคิดว่า เจ้ามือที่เข้ามาในจงซิ่นเจิ้งเฉวียนตอนนั้น อาจจะเป็นบริษัทฮุ่ยจิน

หรือก็คือกองทุนภาครัฐที่นักลงทุนเรียกกันว่า ‘ทีมชาติ’

แต่บริษัทฮุ่ยจินไม่ได้เล่นหุ้นเพื่อทำกำไร

พอพยุงตลาดเสร็จ ก็เริ่มถอนตัวช้าๆ

ดังนั้นช่วงนี้ราคาจงซิ่นเจิ้งเฉวียนก็ลดลงเรื่อยๆ

แต่ระหว่างที่ราคาลง

เฉินหนิงกลับค้นพบสิ่งใหม่

"ทำไมช่วงนี้ปริมาณการซื้อขายถึงเยอะขนาดนี้"

เฉินหนิงดูกราฟแท่งเทียนของจงซิ่นเจิ้งเฉวียน

ปกติเจ้ามือจะเทขาย แม้ราคาจะลง

แต่ตอนเทขาย ปริมาณจะไม่เยอะมาก

เพราะถ้าเทหุ้นทั้งหมดทีเดียว ตลาดไม่มีทางมีคนรับได้ขนาดนั้น

ดังนั้นหลายครั้งเจ้ามือจะเทขายช้าๆ

บางครั้งก็ดันราคาขึ้นก่อนแล้วค่อยเทขาย

แต่เทขายแบบปริมาณเยอะขนาดนี้ ก็ผิดปกติมาก

เว้นแต่ ตอนนี้มีเงินก้อนใหญ่เข้ามารับ ใช่แล้ว น่าจะมีเงินทุนอื่นเข้ามาแล้ว

คิดถึงตรงนี้ เฉินหนิงก็นึกถึงตลาดกระทิงในอนาคต ปกติตลาดกระทิงจะระเบิด

หุ้นที่จะระเบิดก่อน ต้องเป็นหุ้นนำ

ซานอีจ้งกงก็นับได้

แต่จากช่วงนี้

ซานอีจ้งกงก็เป็นหุ้นนำจริง แต่มากสุดก็แค่หนึ่งในหลายตัว

ไม่ใช่พี่ใหญ่ตัวจริง

หุ้นนำตลาดนอกจากต้องมีพื้นฐานแข็งแกร่งแล้ว ยังต้องมีเรื่องราวที่ดึงดูดนักลงทุน

งั้น ตัวที่เล่าเรื่องเก่งที่สุด ดึงดูดความสนใจได้มากที่สุด ก็ต้องเป็นจงซิ่นเจิ้งเฉวียน

พอคิดแบบนี้

เฉินหนิงก็ดูงบการเงินของจงซิ่นเจิ้งเฉวียน และรายงานต่างๆ ที่เว็บไซต์ทางการเผยแพร่

เฉินหนิงพบว่า จงซิ่นเจิ้งเฉวียนปีนี้เปิดห้องซื้อขายใหม่กว่า 50 สาขา

แถมผู้บริหารทั้งบริษัทก็ประกาศว่า จะยึดอันดับหนึ่งในอุตสาหกรรมหลักทรัพย์

ปกติข่าวแบบนี้ก็ดูผ่านๆ

บริษัทจดทะเบียนหลายแห่งก็โม้ทุกวัน สุดท้ายก็โดนตบหน้า

แต่ถ้าอยู่ในช่วงตลาดกระทิง บวกกับจงซิ่นเจิ้งเฉวียนเป็นพี่ใหญ่ และความสามารถในการเล่าเรื่องสุดยอด

จงซิ่นเจิ้งเฉวียนอาจมีรอบปรับขึ้นครั้งใหญ่อีกจริงๆ

คิดถึงตรงนี้ เฉินหนิงก็นำเงิน 3 ล้านหยวนเข้าซื้อจงซิ่นเจิ้งเฉวียน

แน่นอนเฉินหนิงไม่ได้มีเงินเพียง 3 ล้านหยวน

ถ้านับเงินหมุนเวียน ต้าหลานจิงที่เฉินหนิงคุม มีเงินที่นำมาใช้ได้ 5 ล้านหยวน

ก็คือค่าแฟรนไชส์จาก 100 ราย

ส่วนเงิน 7,500,000 หยวนที่เหลือ

ต้องจ่ายค่าแรง ค่ารับจ้างผลิต ค่าชิ้นส่วน... เป็นต้น

ส่วนนี้ต่อให้ขยับได้ เฉินหนิงก็ไม่ขยับ

เพื่อความปลอดภัย เฉินหนิงจึงไม่ได้ทุ่ม 5 ล้านหยวนเข้าหุ้น แต่เก็บ 2 ล้านหยวนไว้สำรอง

"อาจารย์เฉิน ช่วงนี้คุณมองตลาดหุ้นอย่างไรครับ?"

เหล่ากัวที่เคยคุยกัน ก็ส่งข้อความมา

ปกติสองคนก็แลกเปลี่ยนกัน

เฉินหนิงก็เรียนรู้จากเหล่ากัวเยอะ

ช่วงนี้ทั้งสองแลกเปลี่ยนความรู้กันเสมือนเป็นทั้งครูและเพื่อน จึงพูดคุยกันอย่างถูกคอ

"ดี เจ้ามือหลักทำภารกิจเสร็จแล้ว"

"เจ้ามือหลัก หมายถึงใคร?"

"ทีมกระโดดน้ำชาย"

"อะแฮ่ม... คุณเรียกพวกเขาแบบนั้นหรือ แต่ไม่ใช่ทีมกระโดดน้ำ เป็นทีมกระโดดสูงต่างหาก"

"ก็ได้ ครั้งนี้เป็นทีมกระโดดสูง"

"เอ้อ ครั้งก่อนคุณพูดถึงจงซิ่นเจิ้งเฉวียนไว้ ช่วงนี้ลงเยอะเลย"

"น่าจะยังมีเรื่อง"

"หมายความว่า? สื่อรายงานว่า... ทีมกระโดดสูงถอนตัวแล้ว คงไม่มีอะไรใหญ่"

"อาจจะ แต่ผมมีสัญชาตญาณอันหนึ่ง"

"สัญชาตญาณอะไร?"

"จงซิ่นเจิ้งเฉวียน เปลี่ยนเจ้ามือแล้ว"

เฉินหนิงพูดจบ

อีกฝั่งหน้าจอ กัวอี้เหรินก็เหงื่อเย็นซึมหลัง

"เปลี่ยนเจ้ามือ"

ที่พวกเขาถอนตัวได้เร็ว

ก็เพราะมีเงินทุนเข้ามารับไม่ใช่เหรอ?

ในแง่หนึ่ง จงซิ่นเจิ้งเฉวียน ก็คือเปลี่ยนเจ้ามือแล้ว แค่เจ้ามือเดิมเป็นทีมกระโดดสูง

ตอนนี้เป็นอีกทีมหนึ่ง

...

ต้าหลานจิงตอนนี้เฉินหนิงมอบให้สองคนดูแล

หลี่เหล่ยรับผิดชอบธุรกิจและการบริหารประจำวัน

หยางฝ่านอิ่งรับผิดชอบการผลิตที่โรงงาน

เซินเจิ้นเช่าร้านสองแห่งเสร็จ เฉินหนิงก็เร่งให้ต้าหลานจิงเพิ่มกำลังผลิต

นอกจากเพิ่มกำลังผลิตที่โรงงานของตัวเองแล้ว โรงงานรับจ้างผลิตก็ให้เพิ่มเป็นสองเท่า

ไม่ใช่ทำตามอารมณ์ แต่เพราะเฉินหนิงคาดว่า หลังจากแผนเปิดหน้าร้านต้าหลานจิงออกมา ผู้ที่จะเข้าแฟรนไชส์ต้องระเบิดแน่

เหตุผลง่ายมาก จริงๆ ตู้คีบตุ๊กตาเป็นธุรกิจที่ไม่มีเทคโนโลยีอะไร

แค่มีเงินนิดหน่อย ก็เข้าตลาดได้

แต่ธุรกิจนี้ยังมีข้อจำกัดอยู่ประการหนึ่ง

คนที่เข้าตลาดได้ก่อน ส่วนใหญ่เป็นพวกมีคอนเนกชันกับห้าง

หรือคนที่มีเส้นสายท้องถิ่น เพราะมีความสัมพันธ์กับผู้ดูแลห้าง จึงได้พื้นที่ตามทางเดินหรือทางออก

แถมทางเดิน ทางออก ก็ไม่นับเป็นหน้าร้าน บางทีไม่ต้องจ่ายค่าเช่าเลย

หรือจ่ายก็แค่เล็กน้อย

แค่ดูแลผู้จัดการห้างก็พอ

ผู้จัดการห้างก็มีอำนาจจัดการทางเดินเอง

รายงานผู้ใหญ่ก็ง่าย

คนธรรมดาจะได้ตำแหน่งวางตู้คีบตุ๊กตาในห้าง ยากมาก

ต่อให้ต้าหลานจิงดัง

ก็ยังเป็นพวกมีเส้นที่ได้ตำแหน่งดีก่อน คนธรรมดาเข้าไม่ได้

แต่ถ้านักธุรกิจคนอื่นค้นพบว่า ตู้คีบตุ๊กตาไม่ต้องมีเส้น แม้แต่เช่าหน้าร้านเองก็ได้

งั้น ร้านตู้คีบตุ๊กตาก็จะผุดขึ้นเหมือนเห็ดหลังฝน ทั่วประเทศ

และคนที่มีเส้นแค่ไหน ก็ต้านการระเบิดของต้าหลานจิงไม่ได้

เมื่อยอดขายตู้คีบตุ๊กตาของต้าหลานจิงเพิ่มขึ้นอย่างถล่มทลาย

ไม่เพียงจะเชื่อมโยงกับชานมต้าต้า เหยียบตราสินค้าชานมอื่นลง ในขณะเดียวกัน ยังถล่มโรงงานตู้คีบตุ๊กตาที่ยังสู้กับเขาตรงๆ ได้อีก

แผนนี้จึงบรรลุเป้าหมายสามประการในคราวเดียว

(จบบท)