บทที่ 118: คราวนี้ได้ปลาบู่แล้ว

จ้าวต้าไห่กินข้าวเที่ยงเสร็จก็เก็บคันเบ็ดหนึ่งคัน ไส้เดือนทะเล และของใช้จำเป็นอื่นๆ รวมถึงลังโฟมขนาดเล็กที่ใส่ถุงน้ำแข็งไว้หนึ่งใบ มัดไว้ที่เบาะหลังมอเตอร์ไซค์ สวมหมวกฟางแล้วออกไปที่ท่าเรือของหมู่บ้านผายวาน

จ้าวต้าไห่หาที่จอดมอเตอร์ไซค์ได้แล้วก็เดินไปตามท่าเรือไปในทิศทางตรงข้ามกับทะเลและไปในทิศทางของอ่าว ไม่นานเขาก็เห็นบ่อเลี้ยงปลาขนาดใหญ่หลายบ่อ

การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในหมู่บ้านผายวานมีสองส่วน ส่วนหนึ่งคือการเลี้ยงปลาในกระชังในอ่าว และอีกส่วนหนึ่งคือการขุดบ่อเลี้ยงปลาในทะเลเพื่อเลี้ยงปูและกุ้ง ส่วนแรกส่วนใหญ่จะเลี้ยงปลากะพงแดง ส่วนหลังจะเลี้ยงปูและกุ้ง

จ้าวต้าไห่ถือคันเบ็ดและลังโฟม เดินไปตามถนนประมาณยี่สิบนาทีก็ถึงประตูน้ำของคูน้ำใหญ่ที่กว้างประมาณสามเมตร ซึ่งเป็นที่ที่ขุดขึ้นมาเพื่อดึงน้ำทะเลเข้ามา ซึ่งเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไปในหมู่บ้านที่เลี้ยงปลา

จ้าวต้าไห่จัดคันเบ็ด แล้วเอาทุ่นปลาทรงกลมมาผูกติดไว้ เอาไส้เดือนทะเลตัวที่ตัดไว้แล้วมาเกี่ยวเบ็ด แล้วเหวี่ยงลงไปที่ประตูน้ำ ให้มันลอยอยู่ข้างกำแพงคอนกรีต ไม่ถึงสิบวินาทีก็มีปลาติดเบ็ดแล้ว พอดึงขึ้นมาก็เป็นปลาที่มีหัวใหญ่ ตัวเล็กขนาดเท่าสองนิ้ว