บทที่ 149 ไม่เล่นตามกติกา!? มาเลย! ที่รัก!

จ้าวต้าไห่ไม่มีเวลาดีใจนานนัก เขารีบขับเรือประมงกลับไปที่ต้นกระแสน้ำเหนือแนวปะการังทันที ปลาหมึกยังคงใช้ได้ เขาก็ใช้ปลาหมึกต่อ เกี่ยวไว้ที่เบ็ดแล้วหย่อนลงไปในทะเล เรือก็เริ่มลอยไปตามกระแสน้ำมุ่งหน้าไปยังแนวปะการัง

ไม่ได้โลภเลย!

สิ่งดีๆ มาเป็นคู่ไม่ใช่เหรอ?

ขออีกตัว!

จ้าวต้าไห่กำคันเบ็ดแน่นด้วยมือทั้งสองข้าง หนีบปลายคันเบ็ดไว้ที่แขน เขามีสมาธิอย่างสูง เพิ่งตกได้มาตัวหนึ่ง แสดงว่าถึงเวลาที่ปลาเก๋าใต้ทะเลจะออกมาหากินแล้ว ตราบใดที่ยังมีปลาอยู่ เขาก็ต้องตกได้อีกอย่างแน่นอน และก็เป็นไปตามคาด เรือเพิ่งลอยเข้าไปในแนวปะการังได้ไม่ถึงหนึ่งเมตรก็มีแรงกระตุกอย่างแรง คันเบ็ดโค้งงอลงไปในน้ำทันทีโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ เรือลอยไปตามกระแสน้ำและไม่มีคลื่นลม ทำให้ทรงตัวได้ดี แต่แรงของปลาตัวนั้นมันมากเกินไป จนทำให้เขาต้องส่ายไปมาสองสามครั้งกว่าจะทรงตัวได้