บทที่ 148 เริ่มบ้าคลั่ง! เริ่มทำเรื่องใหญ่แล้ว!

จ้าวต้าไห่ขับเรือประมงไปถึงด้านบนของกระแสน้ำ ห่างจากแนวปะการังสองร้อยเมตร แล้วดับเครื่องยนต์ดีเซล จากนั้นเรือประมงก็ลอยไปตามกระแสน้ำ มุ่งหน้าไปยังแนวปะการัง

เมื่อเห็นว่าเรือลอยมาใกล้เหนือแนวปะการังแล้ว จ้าวต้าไห่ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ กำมือทั้งสองข้างแน่นๆ แล้วยืนให้มั่นคง ไม่ว่าจะเป็นปลาใหญ่ขนาดไหน แรงปะทะตอนที่มันติดเบ็ดนั้นเยอะมาก ถ้าไม่เตรียมพร้อม คันเบ็ดอาจจะหลุดจากมือ หรือเขาอาจจะถูกดึงลงทะเลไปเลยก็ได้

เรือประมงลอยไปตามกระแสน้ำ แนวปะการังไม่ได้ใหญ่และไม่ได้ยาวนัก ไม่นานนักเรือก็ลอยผ่านไปแล้ว

จ้าวต้าไห่ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ไม่กี่นาทีที่ผ่านมานั้นเหมือนหนึ่งศตวรรษ เขาเครียดจนเหงื่อท่วมหัวไปหมด เขาเช็ดเหงื่อ แล้วขับเรือประมงกลับไปที่ตำแหน่งเดิม เพื่อจะลอยไปอีกครั้ง

การตกปลาใหญ่ในที่เดียวแบบตายตัวก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ผลดีเท่าไหร่ โดยเฉพาะตอนที่มีกระแสน้ำไหล ยิ่งควรเลือกที่จะลอยเรือไปเรื่อยๆ เพื่อให้เหยื่อที่เกี่ยวอยู่กับเบ็ด ไม่ว่าจะเป็นปลาหมึก ปู หรือกุ้ง ดูเหมือนเป็นอาหารที่ลอยมาตามน้ำโดยบังเอิญ ซึ่งจะช่วยลดความระแวงของปลาใหญ่ได้มาก