บทที่ 161 นัดอีกครั้ง! เส้นผมยาวหนึ่งเส้น!

เช้าตรู่

ไม่มีแสงแดด

มีหมอกปกคลุมทั่วป่าไผ่ ดูเหมือนแดนสวรรค์

จ้าวต้าไห่เดินไปสักพัก แล้วก็เจอต้นไผ่ที่หนาเท่าชาม เขาเงื้อมีดพร้าแล้วเริ่มตัด มันไม่ได้หนามากนัก แต่เขาก็ใช้เวลาถึงห้าถึงหกนาทีถึงจะตัดลงมาได้ มันแข็งจริงๆ การตัดของพวกนี้ห้ามใช้แรงมากเกินไป เพราะถ้าใช้แรงมากเกินไป มีดพร้าก็จะเด้งกลับมาได้ ต้องใช้แรงให้พอเหมาะและไม่รีบร้อน ค่อยๆ ฟันลงไปทีละครั้งถึงจะง่าย

จ้าวต้าไห่ฟันไม้ไผ่ได้สิบต้น แล้วก็ตัดกิ่งและใบออก มัดรวมกันเป็นกำๆ สองสามต้น แล้วขนกลับไปที่หลังบ้านหลายรอบ เขาจัดวางมันไว้เรียบร้อย แล้วกลับขึ้นไปบนเขาอีกครั้ง เพื่อตัดไม้ไผ่เล็กๆ อีกสองสามกำใหญ่ๆ