บทที่ 179: นี่มันปล้นราชาแห่งท้องทะเลรึเปล่า?

จ้าวต้าไห่ควบคุมเรือประมงให้ลอยไปตามต้นกระแสน้ำ เบ็ดที่เกี่ยวเหยื่อด้วยกุ้งเป็นๆ ก็จมลงสู่ทะเลด้วยแรงถ่วงของลูกตะกั่ว 

เมื่อวานเขาใช้เวลาทั้งวันในการสำรวจจนรู้ความลึกของน้ำเป็นอย่างดี 

เขากำสายเบ็ดไว้ห่างจากก้นทะเลประมาณหนึ่งเมตร ไม่นานก็ถึงบริเวณโครงสร้างแรก 

ก่อนหน้านี้เขาเคาะก้นทะเลตรงนี้แต่ไม่ได้ปลา 

เขาคิดว่าไม่จำเป็นต้องเคาะก็ได้ จุดสำคัญอยู่ที่โครงสร้างที่สองที่เขาตกปลาได้ แต่เขาก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วมือขวาก็คลายออกเล็กน้อย ลูกตะกั่วจึงร่วงลงไป กระแทกกับก้นทะเลอย่างแรง