บทที่ 180: จุดจบของคนหล่อที่สุดในท้องทะเล

จูเหวินหลงเบิกตากว้าง จ้องมองเรือประมงของจ้าวต้าไห่ที่อยู่ห่างจากเขาไม่ถึงสิบเมตร

นี่เป็นปลาตัวที่เก้าหรือสิบแล้วนะ?

เขามาตกปลาที่นี่เป็นประจำ คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมที่นี่เป็นอย่างดี แต่คลื่นกระเพื่อมก่อนพายุไต้ฝุ่นมาลูกใหญ่มาก ทำให้ควบคุมเรือได้ยาก 

จุดที่ปกติไม่เคยติดเบ็ดก็ติดเบ็ดไปหมด จุดที่เคยตกปลาได้ก็ตกไม่ได้เลย แต่ตลอดช่วงเช้าที่ผ่านมา เขากลับเห็นจ้าวต้าไห่ตกปลาได้เรื่อยๆ ส่วนเขาเองตกไม่ได้เลย 

แถมยังติดเบ็ดอยู่ตลอด เวลาเห็นคนอื่นทำเงินก้อนใหญ่ได้แบบนี้ มันรู้สึกไม่พอใจอย่างมากจริงๆ