บทที่ 241: ความกังวลของติงเสี่ยวเซียง

สองทุ่มตรง

จ้าวต้าไห่ขับเรือเร็วเทียบท่าอย่างช้าๆ

ฝนไม่หนักมาก แต่ก็ตกไม่หยุด ลมทะเลพัดมาแต่ละทีก็รู้สึกเย็นยะเยือก

จ้าวต้าไห่จอดเรือนิ่งๆ มองไปรอบๆ เห็นเรือประมงจอดอยู่เต็มไปหมด แต่ไม่มีคนอยู่เลยสักลำ ทั้งหมดเป็นเรือที่ชาวบ้านใช้วางอวน พอเข้าสู่ช่วงห้ามทำประมงก็ต้องอยู่บ้านกันหมด

จ้าวต้าไห่ทั้งหิวทั้งเหนื่อย ยกถังน้ำขึ้นมา แล้วตักปลาในช่องเก็บปลาขึ้นมาดู