บทที่ 242: ทำเงินหนักแต่ห้ามโลภ!

“ปลาเก๋าหิน !”

“ที่นี่จะมีปลาเก๋าหิน ได้ยังไงวะเนี่ย?”

จ้าวต้าไห่วางคันเบ็ดลง ยกสายเบ็ดขึ้นมา ตัวปลาไม่ใหญ่มาก แค่ประมาณหนึ่งกิโลกรัม แต่ทั้งหมดนี้คือปลาเก๋าหิน ห้าตัวเลยนะ

ไม่ถูก!

นี่ไม่ใช่จุดเดิมแน่ๆ! จ้าวต้าไห่รีบหันไปดูเครื่องหาปลาและระบบนำทางในห้องคนขับ เมื่อกี้ตอนที่เขากินข้าว มีคลื่นทะเลเล็กน้อยบวกกับลม ทำให้เรือเร็วลอยห่างจากจุดที่ตกปลาสำลีเหลืองไป ด้วยความที่ผิวน้ำทะเลกว้างใหญ่ เขาไม่ได้สังเกตเป็นพิเศษ พอทานข้าวเสร็จก็เริ่มตกปลาต่อทันที คิดว่าเป็นจุดเดิม แต่จริงๆ แล้วมันเคลื่อนห่างไปเกือบห้าสิบเมตร