บทที่ 255: ทั้งหมดคือการดักกิน! สไตล์ถอนหัวไชเท้า!

ดึกสงัด

เฉินเหวินเจียงมองดูเวลา เกือบสี่ทุ่มแล้ว เขามองไปรอบๆ เห็นเรือสปีดโบ๊ทจอดเรียงรายลำแล้วลำเล่า ทะเลทั้งผืนอบอ้าวเหมือนอยู่ในซึ้งนึ่ง ไม่มีลมพัดเลยสักนิด เหงื่อไหลย้อยเป็นเม็ดๆ เสื้อผ้าบนตัวไม่เคยแห้งเลยตลอดหลายชั่วโมงที่ผ่านมา

"เฉินเหวินเจียง"

 "ดูทรงแล้ว พรุ่งนี้จะตกปลาเก๋าได้เนี่ย ท่าจะยากลำบากน่าดู"

เฉินซิ่งฟู่ยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ มองไปรอบๆ ที่เต็มไปด้วยแสงไฟและเรือสปีดโบ๊ท เขาคีบบุหรี่ขึ้นมาสูบอัดเข้าปอดคำโต