บทที่ 290 น้ำใจคน: จะปล่อยปละละเลยเพียงเพราะเป็นญาติสนิทไม่ได้

“ชั่งละหนึ่งร้อยหยวน!” ……

“หนึ่งร้อยห้าหยวน!” ……

“หนึ่งร้อยสิบเอ็ดหยวน!” ……

“หนึ่งร้อยสิบสองหยวน!” ……

จ้าวต้าไห่ยืนปักหลักอยู่บนท่าเรือ เฝ้าฟังพวกรวมกลุ่มพ่อค้าปลาพ่อค้าคนกลางพากันแย่งชิงเสนอราคาและต่อรองราคา กับพวกคุณอาจงสือจู้ หลิวปิน 和เหล่ยต้าโหย่ว อย่างเอาเป็นเอาตาย