บทที่ 291 ตกปลาได้ถล่มทลายแบบไม่ทันตั้งตัว!

ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นเรื่อย ๆ

โจวต้าไห่ ขับเรือสปีดโบ๊ตแล่นฉิวไปบนผืนน้ำ เขาเห็นเรือประมงลำแล้วลำเล่ากำลังแล่นกลับฝั่ง หลังจากสิ้นสุดช่วงพักทำประมง เรือประมงจำนวนมหาศาลก็พากันออกทะเลไปจับปลา ซึ่งแตกต่างจากช่วงเกือบสองเดือนที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิง ที่บนผืนทะเลแทบจะไม่มีเรือประมงออกมาหาปลาเลย

โจวต้าไห่ยังคงขับเรือตรงไปข้างหน้า เรือประมงรอบ ๆ ตัวค่อย ๆ ลดน้อยลงเรื่อย ๆ ตอนนี้เหลือระยะทางอีกเพียงแค่สิบไมล์ทะเลก็จะถึงจุดตกปลา นาน ๆ ทีถึงจะเห็นเรือประมงสักลำสองลำ

เขามองเห็นเรือสปีดโบ๊ตสองสามลำจอดรวมกลุ่มกันอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร จึงชะลอความเร็วลงแล้วค่อย ๆ แล่นเข้าไปจอดเทียบข้าง ๆ เรือสปีดโบ๊ตเหล่านั้น

"วันนี้ปลาเป็นยังไงบ้าง?"