บทที่ 292 พ่อตายังแอบกังวล กลัวข้าวสารจะกลายเป็นข้าวสุก

เวลาหนึ่งทุ่มตรง

ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว

ติ่งฉงซาน รีบเดินเข้ามาในบริษัทของตัวเอง ทันใดนั้นเขาก็เหลือบไปเห็น หลินจู่หัว ที่กำลังนั่งสบายใจเฉิบอยู่บนโซฟา

"ถ้าใครไม่รู้เดินเข้ามา คงคิดว่านี่เป็นบริษัทของนายเองแน่ ๆ!"

ติ่งฉงซานลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งลงตรงข้ามกับหลินจู่หัว