บทที่ 294 ปลากินดุ! มีแต่ปลาเต็มไปหมด!

เวลาสิบโมงเช้า

โจวต้าไห่ขับเรือสปีดโบ๊ตมาถึงจุดตกปลาจานม่วง

ท้องทะเลรอบตัวเปิดโล่งกว้างขวาง ไร้เงาของเรือสปีดโบ๊ตลำอื่นแม้แต่ลำเดียว

โจวต้าไห่มองดูเครื่องหาปลาและระบบนำทาง ก่อนจะค่อย ๆ จอดเรือนิ่งสนิทตรงพิกัดจุดเดิมที่เขาตกได้ปลาจานม่วงตัวใหญ่เมื่อวานนี้

เขาเห็นสัญญาณบนจอเครื่องหาปลาแสดงให้เห็นว่า ฝูงปลาจานม่วงที่อยู่ก้นทะเลนั้นมีขนาดมหึมามาก มันแทบจะเหมือนกับตอนที่เขามาตกเมื่อวานนี้เป๊ะ ๆ แต่ตัวแปรสำคัญในตอนนี้คือต้องรอดูว่าพวกมันจะยอมอ้าปากกินเหยื่อไหม