บทที่ 295 ตกปลาใหญ่!? มาเช้าไม่สู้มาได้จังหวะ!

"ไต๋เรืออย่างโจวต้าไห่นี่เก่งกาจจริง ๆ พวกเราต่างก็เป็นคนชอบตกปลา เมื่อก่อนเคยติดเรือไต๋คนอื่นออกทะเลตั้งไม่รู้กี่ครั้ง มีครั้งไหนบ้างที่ตกปลาได้ง่ายดายและได้เยอะขนาดนี้?"

สวี่หยวนเจียงใช้เท้าสะกิดปลาจานม่วงตัวใหญ่หนักยี่สิบชั่งที่อยู่ข้างเท้าเบา ๆ ปลาแบบนี้ตัวหนึ่งขายได้ตั้งสองพันหยวน อย่าดูว่าตัวเขา อู๋เว่ยหมิน และหลินจู่หัวจะตกปลาได้ไม่นาน แต่ค่านั่งเรือของวันนี้ได้กำไรคืนมาตั้งนานแล้ว แถมยังได้กำไรกอบกำไม่น้อยเลยทีเดียว

"โจวต้าไห่เขาเชี่ยวชาญพิกัดจุดตกปลามาก ตอนตกปลาพงษ์ทะเล เรือสปีดโบ๊ตของเขาแล่นเข้าไปประชิดติดกับชายขอบโขดหินโสโครกมากที่สุด ไต๋เรือลำอื่นไม่มีความสามารถแบบนี้หรอก ไม่กล้าทำเรื่องเสี่ยง ๆ เพราะกลัวเรือจะชนเข้ากับโขดหิน"

"ระยะห่างต่างกันแค่เมตรสองเมตร ปริมาณปลาก็ต่างกันลิบลับแล้ว"

"ส่วนการปักหลักตกปลาจานม่วงตรงจุดนี้ ถ้าเป็นไต๋เรือคนอื่นพอเห็นว่าปลาที่ตกได้มีแต่ไซส์เล็ก ๆ หรือขอแค่พอตกได้ตัวพวกเขาก็คงจะปล่อยเลยตามเลย ตกได้เท่าไหร่ก็เอาเท่านั้น"