บทที่ 346 ก้าวสู่เส้นทางทะเลลึก

เรือตกปลาทะเลค่อย ๆ แล่นตีตัวออกจากท่าเรือ ห่างออกไปเรื่อย ๆ จนในเวลาไม่นานนัก หมู่บ้านก็เลือนหายไปจากสายตา

จ้าวต้าไห่ยืนอยู่ตรงหัวเรือประมง แดดจัดยามบ่ายนั้นแผดเผาอย่างรุนแรงจนร้อนระอุ ดาดฟ้าเรือถูกแดดส่องจนร้อนจัด ขนาดสวมรองเท้ายืนอยู่ยังรู้สึกได้ถึงความร้อนที่ลวกฝ่าเท้า

“รู้สึกยังไงบ้าง?”

สือเจี๋ยหัวเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างกายจ้าวต้าไห่ พลางล้วงหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

“เรือนิ่งกว่าเรือเร็วของผมเยอะเลยครับ ตกปลาบนเรือประมงแบบนี้น่าจะสบายตัวมากทีเดียว!”