บทที่ 352 ความกังวลใจเล็กๆ ของติงเสี่ยวเซียงที่เติบโตขึ้น

สิบโมงเช้า ตลาดเช้าในเมืองจบลงแล้ว ผู้คนเริ่มบางตาลงเรื่อยๆ บรรยากาศค่อยๆ เงียบสงบลง

ติงเสี่ยวเซียงจัดระเบียบปลา กุ้ง และปูที่เหลือจากการขาย ช่วงนี้ธุรกิจดีมาก ปลาที่ขายออกไปในแต่ละวันมีจำนวนเยอะมาก ตอนนี้ของที่เหลืออยู่มีเพียงเจ็ดแปดชั่งเท่านั้น

"แม่!”

“ถ้าพรุ่งนี้เพิ่มปลาเข้ามาอีกสักหนึ่งร้อยชั่ง ก็คงขายหมดอยู่ดีใช่ไหม?"

ติงเสี่ยวเซียงถอดถุงมือออก ล้างมือ หยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ ดึงเก้าอี้มานั่งลง เธอมาขายปลาตั้งแต่หกโมงกว่าจนถึงตอนนี้ แทบจะไม่มีเวลาพักหายใจ ไม่ต้องพูดถึงการได้นั่งพัก เธอรู้สึกเหนื่อยไม่น้อย