บทที่ 351 ยืดเส้นยืดสายยามเช้า! การตีเหยื่อไกลคือของจริง!

ตีสี่ คลื่นบนผิวน้ำทะเลเริ่มก่อตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ กระทบเข้ากับตัวเรือประมงจนน้ำสาดกระเซ็นตกลงมาบนดาดฟ้าเรือ ทำให้เปียกชุ่มและลื่นมาก

"เจ็ดร้อยชั่ง?”

“เป็นไปได้ยังไงกัน!?" ... "จะมีใครที่ไหนตกปลาได้เยอะขนาดนี้? ต่อให้ทั้งหมดนี่เป็นปลาอีคุดก็ว่าสุดยอดแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่านี่คือปลาหางยาว!" ...

เฉินจื้อหยงตื่นเต้นมาก มือคีบบุหรี่ที่จุดทิ้งไว้ ครึ่งคืนแรกเขาตกปลาหางยาวได้ประมาณห้าสิบชั่งก็รู้สึกพอใจมากแล้ว แต่พอเห็นปลาหางยาวที่จ้าวต้าไห่ตกได้ เขาก็สงบสติอารมณ์ไม่อยู่ ไม่ว่าจะเป็นขนาด จำนวน หรือน้ำหนัก ล้วนเทียบกันไม่ติดเลย

หวังเต๋อเกายิ้มเจื่อน เพิ่งจะชั่งน้ำหนักเสร็จ เขาตกปลาหางยาวได้เจ็ดสิบห้าชั่ง แต่ละตัวหนักราวสามถึงห้าชั่ง ราคากิโลละร้อยหยวน ทำกำไรไปเจ็ดแปดพันหยวน แต่จ้าวต้าไห่ตกได้มากกว่าเขาถึงสิบเท่า แถมแต่ละตัวยังหนักราวๆ ยี่สิบชั่ง ราคาจึงยิ่งสูงกว่า ฟันกำไรไปรวดเดียวกว่าแสนหยวน รวมกับปลาบินที่ตกได้เมื่อวานและปลาโอดำที่ตกได้ช่วงเย็น แค่เริ่มตกปลาอย่างเป็นทางการเพียงสองวันก็ทำเงินไปแล้วอย่างน้อยหนึ่งแสนห้าหมื่นหยวน