บทที่ 350 ปลาที่นี่ทั้งบื้อทั้งเซ่อ!

ห้องควบคุมเรือประมง

สือเจี๋ยหัวมองดูเหยื่อป็อปเปอร์ที่จ้าวต้าไห่หวดออกไปจากดาดฟ้าเรือ มันพุ่งไปตกตรงใจกลางฝูงปลาโอบาดังที่อยู่ห่างออกไปกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบถึงหนึ่งร้อยสามสิบเมตรได้อย่างแม่นยำ จนเขาอดรู้สึกเสียวฟันกรามขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้

“เป็นไง?”

“แกหวดได้ไกลขนาดนี้ไหม?”

สือเจี๋ยหัวบุ้ยปากไปทางจ้าวต้าไห่