บทที่ 358 แย่งปลากันแล้ว!

"พ่อ!”

“นี่มันเป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง?" สือจงเหวยมองดูความโค้งงอของคันเบ็ดในมือจ้าวต้าไห่ ไม่เพียงแต่เขาตกปลาได้เท่านั้น แต่ขนาดของมันยังถือว่าดีมาก ต่อให้ไม่ถึงเจ็ดแปดสิบชั่ง แต่น้ำหนักห้าหกสิบชั่งไม่มีทางหลุดมือแน่นอน

"อะไรที่เป็นไปไม่ได้กันล่ะ? ก็นี่ไง ปลาติดเบ็ดขึ้นมาแล้วไม่ใช่หรือไง?" สือเจี๋ยหัวหรี่ตามองจ้าวต้าไห่ เขาทำเรือตกปลาทะเลมาหลายปี เห็นนักตกปลามาทุกรูปแบบ แต่คนอย่างจ้าวต้าไห่นั้นนับว่าหายากมาก หรือเรียกได้ว่าไม่เคยเจอมาก่อนเลยด้วยซ้ำ

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่ในเขตน่านน้ำแท่นขุดเจาะหมายเลขหนึ่งตอนนี้ ถ้านับเรือตกปลาทะเลก็น่าจะมีอยู่ราวสามสิบถึงห้าสิบลำได้ แต่ไม่มีใครตกปลาได้เลย นอกจากจ้าวต้าไห่คนเดียว แถมยังตกได้ตัวที่สองต่อเนื่องกันอีก นี่แหละคือฝีมือ

"หา?”