บทที่ 359 เอวของสุนัขป่าและแขนที่ทรงพลัง

อู๋ต้าปินใช้มือทั้งสองข้างค้ำกราบเรือ ก้มมองผิวน้ำ ภายใต้แสงไฟมีฝูงปลาเล็กขนาดเท่าปลายนิ้วว่ายวนไปมาอย่างรวดเร็ว

เกิดอะไรขึ้น? ฝูงปลาเยอะขนาดนี้ทำไมไม่เห็นปลาทูน่า? ตามปกติเวลานี้ปลาทูน่าควรจะพุ่งขึ้นมาล่าเหยื่อจนผิวน้ำแตกกระจายแล้ว แต่นี่กลับเงียบกริบ

มันไปไหนหมด? เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มี!

อู๋ต้าปินขมวดคิ้วอย่างจนใจ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงโห่ร้องดังมาจากเรือประมงฝั่งตรงข้าม เมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นลางๆ ว่ามีคนใช้ตะขอเกี่ยวขนาดใหญ่ยื่นลงไปในน้ำ

ตกได้แล้ว! อู๋ต้าปินสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เขารู้ตัวแล้วว่าปลาทูน่าไม่ได้หายไปไหน แต่มันไม่ได้อยู่บนผิวน้ำ มันอยู่ที่ก้นทะเลลึกต่างหาก!